آن را میدیدم که در جایجای حرم اباعبدالله الحسین (ع) شبها بیتوته میکند. و چه خوش میدرخشید در میان عاقلانی که خواهشهایشان در حوائج دنیوی یا حور و قصورِ اخرویشان خلاصه میشد. او نمیآمد که به خود چیزی اضافی کند؛ او میآمد که هرآنچه در وجودش اضافی است، به دستان سلطان کربلا، از سریرت هستیاش ساقط کند.
#کتاب
#کتاب_کهکشان_نیستی
[ @pompos ]
بوموسی ملک طلق ایران.pdf
حجم:
1.9M
نگاهی بر اساس حقوق بین الملل بر حاکمیت ایران بر جزایر سه گانه و ادعای امارات متحده عربی
[ @pompos ]
السلام علیک یا صاحب الزمان ☘️
هدیه به پیشگاه مبارکشون صلوات
#اللهم_عجل_لولیک_الفرج
#یا_مهدی
[ @pompos ]
Pompos
امیرالمؤمنین علی خدا او (پيامبر اسلام (صلي الله عليه و آله)) را در زمانى فرستاد که مردم از پيامبران
و بخشى از همين خطبه است:
در آن هنگام خانه اى در شهر و خيمه اى در بيابان باقى نمى ماند، جز اين که ستمگران غم و اندوه را در آن فرو مى ريزند و بلا و بدبختى را در آن وارد مى کنند. در آن روز براى آن ها (مردم ستمديده) نه در آسمان عذرپذيرى وجود دارد و نه در زمين يار و ياورى. (و به آن ها خطاب مى شود:) شما حکومت را به غير اهلش سپرديد و آن را در غير محلّش قرار داديد (و اين نتيجه کار خود شماست) و به زودى خداوند از ستمگران انتقام مى گيرد (و کارهايشان را موبه مو کيفر مى دهد) خوردنى به خوردنى و آشاميدنى به آشاميدنى، دربرابر هر لقمه لذيذى که خوردند لقمه اى بس ناگوار و زهرآلود خواهند خورد و در مقابل هر جرعه گوارايى، جامى تلخ و مسموم خواهند نوشيد. از درون، وحشت و از برون، شمشير بر آن ها مسلّط خواهد کرد؛ چرا که اين گروه مرکب هاى معاصى و شتران بارکش گناهان اند.
سوگند ياد مى کنم! باز هم سوگند ياد مى کنم! که بعد از من بنى اميّه خلافت را همچون اخلاط سر و سينه بيرون مى افکنند، سپس هرگز طعم آن را نخواهند چشيد و تا آن زمان که شب و روز درپى هم مى آيند از آن بهره اى نخواهند گرفت.
نهج البلاغه خطبه 158 بخش آخر
[ @pompos ]