امیرالمؤمنین علی
اى بندگان خدا! شما را به تقواى الهى و اطاعت از او توصيه مى کنم که موجب رستگارى در فرداى قيامت و سبب نجات ابدى است. خداوند انذار کرده، انذارى رسا، و تشويق کرده، تشويقى پربار و کامل. و ناپايدارى و زوال و انتقال دنيا را براى شما شرح داده است؛ بنابراين از زرق و برق هايش که براى شما اعجاب انگيز است، به دليل کوتاه بودن دوران مصاحبتش چشم بپوشيد، دنيا نزديک ترين منزلگاه به خشم خدا، و دورترين آن ها از رضا و خشنودى اوست؛ حال که چنين است ـ اى بندگان خدا! ـ از غم و اندوه آن و مشغول شدن به (سرگرمى ها و زرق و برق) آن چشم فرو گيريد؛ چرا که از فراق و دگرگونى هاى حالاتش باخبريد و همچون دوستى مهربان و اندرزگو و کوشا که براى نجات دوستش تلاش مى کند خويشتن را (نصيحت کنيد و) از دنياپرستى برحذر داريد.
از آنچه در قربانگاه هاى قرن هاى پيشين ديده ايد عبرت گيريد و از کسانى که پيوندهاى اعضايشان از هم گسسته، چشم ها و گوش هايشان از ميان رفته، شرف و عزّتشان نابود شده و شادى و نعمت هايشان پايان يافته، درس عبرت بياموزيد، آن ها به جاى نزديکى به فرزندان، به فراقشان مبتلا شده اند و همدمى همسرانشان به مفارقت مبدّل گشته؛ اکنون نه بر يکديگر تفاخر مى کنند؛ نه زاد و ولد دارند؛ نه به ديدار يکديگر مى شتابند و نه با هم سخن مى گويند.
(چون چنين است،) اى بندگان خدا! مراقب باشيد، همانند کسى باشيد که بر نفس خود پيروز گشته و از شهوات سرکش جلوگيرى کرده است، و با چشم عقل مى نگرد؛ چراکه همه چيز آشکار است، نشانه هاى راه، برقرار، و جادّه، صاف و هموار، و راه، مستقيم و استوار مى باشد!
نهج البلاغه خطبه 161 بخش آخر
[ @pompos ]
