✒️  عبرت‌ها چقدر فراوانند و عبرت‌پذیران چه اندک. 📚نهج‌البلاغه، حکمت۲۹۷ [ @pompos ]

از سخنان امام (عليه السلام) است که آن را هنگام تصميم به مبارزه با لشکر معاويه در صفّين ايراد فرمود بار خدايا، اى پروردگار اين سقف برافراشته و اين جوّ و فضاى نگاه داشته، که آن را مرکز پيدايش اين شب و روز، و مسير خورشيد و ماه، و محلّ رفت و آمد ستارگان، و مسکن گروهى از فرشتگانت قرار دادى؛ همان فرشتگانى که از پرستش تو هرگز خسته و ملول نمى شوند! و اى پروردگار اين زمين که آن را قرارگاه انسان ها و جاى رفت و آمد حشرات و چهارپايان و آنچه به شمار نمى آيد از جانورانى که به چشم مى آيند وآن ها که ديده نمى شوند، قرار دادى. و اى پروردگار کوه هاى محکم و استوار که آن ها را براى زمين به منزله ميخ هاى محکم و براى خلق، تکيه گاه مطمئنى ساختى. اگر ما را بر دشمن پيروز ساختى از ستمگرى برکنار دار و بر راه حق استوار فرما و اگر آن ها را بر ما غالب کردى، شهادت را نصيب ما کن و از فتنه، دورمان دار. کجايند آن ها که دربرابر دشمن و حوادث سخت مى ايستند و افتخاراتشان را حفظ مى کنند؟ و کجايند آن مردان غيورى که به هنگام نزول مشکلات به پاسدارى (از عقيده و کشور خود) مى پردازند؟ (بدانيد) ننگ و عار پشت سر شماست و بهشت پيش رويتان!». نهج البلاغه خطبه 171 [ @pompos ]

[ @pompos ]

به خود امام زمان قسم با همین کار جزئی انسان به تمام خوبی ها میرسه... [ @pompos ]

اللهم عجل لولیک الفرج 🌱 با امام زمانت حرف زدی؟ 💚

بسم الله الرحمن الرحیم السلام علیک یا صاحب الزمان✨💚

❉🌼❉🌼❉🌼❉🌼 هرگز به شما جز آزاری اندک نمی رسانند، و اگر با شما بجنگند [شکست می خورند و] به شما پشت کرده [فرار می کنند] آن گاه [از جانب دیگران] یاری نمی شوند. آل عمران 111 ❉🌼❉🌼❉🌼❉🌼 [ @pompos ]

السلام علیک یا صاحب الزمان ☘️ هدیه به پیشگاه مبارکشون صلوات #اللهم_عجل_لولیک_الفرج #یا_مهدی [ @pompos ]

ستايش، مخصوص خداوندى است که هيچ آسمانى، آسمان ديگر را از ديد علم او نمى پوشاند و نه هيچ زمينى زمين ديگر را. در بخش ديگرى از خطبه آمده است: گوينده اى به من گفت: اى فرزند ابوطالب! تو درباره اين امرـ يعنى خلافت ـ حريصى! در پاسخش گفتم: به خدا سوگند! شما با اين که دورتريد، حريص تريد (چراکه خلافت، شايسته اهل بيت پيامبر (عليهم السلام) است که به اين کانون هدايت نزديک ترند) و من شايسته تر و نزديک ترم. من فقط حق خويش را مطالبه کردم، ولى شما ميان من و آن حائل مى شويد و دست ردّ بر سينه ام مى گذاريد. هنگامى که در آن جمع حاضر با اين دليل کوبنده به او پاسخ گفتم، مبهوت و سرگردان ماند و نمى دانست در پاسخم چه بگويد! بارخدايا! من دربرابر قريش و کسانى که آنان را يارى مى دهند از تو استعانت مى جويم (وشکايت پيش تو مى آورم) آن ها پيوند خويشاوندى مرا قطع کردند ومقام و منزلت عظيم مرا کوچک شمردند و براى مبارزه با من در غصب چيزى که حق من بود، همدست شدند (و به اين هم اکتفا نکردند) سپس گفتند: بعضى از حقوق را بايد گرفت و پاره اى را بايد رها کرد (و اين از حقوقى است که بايد رها سازى). نهج البلاغه خطبه 172 بخش اول [ @pompos ]