امیرالمؤمنین علی
او (پيامبر اکرم (صلي الله عليه و آله)) امين وحى خدا بود، و خاتم پيامبران و بشارت دهنده به رحمت او و بيم دهنده از کيفرش.
اى مردم! سزاوارترين کس براى خلافت، تواناترين افراد بر اين امر وداناترين شان به فرمان خداست. (هنگامى که چنين فردى برگزيده شد) هرگاه آشوبگرى به آشوب و فتنه انگيزى برخيزد از او خواسته مى شود که به سوى حق بازگردد و اگر امتناع ورزد با او نبرد مى شود (تا حق را بپذيرد). به جانم سوگند! اگر قرار باشد امامت و خلافت جز با حضور همه مردم منعقد نشود، هرگز راهى به سوى آن نتوان يافت؛ بلکه آن ها که صلاحيت رأى و نظر دارند دراين باره حکم مى کنند و حکم آن ها نسبت به ساير مردم نافذ است؛ سپس نه حاضران، حق رجوع دارند و نه غايبان حق انتخاب ديگر. آگاه باشيد! من با دو کس پيکار خواهم کرد: نخست آن کس که چيزى را ادعا کند که حق او نيست و ديگر، کسى که از دادن حقى که بر اوست، امتناع ورزد.
نهج البلاغه خطبه 173 بخش اول
[
@pompos ]
