امیرالمؤمنین علی
از کيفرهايى که براثر سوء افعال و اعمال ناپسند بر امّت هاى پيشين نازل شد، برحذر باشيد، حالات آن ها را در خوبى و بدى به ياد آريد و بترسيد از اين که شما هم مانند آنان شويد، هرگاه به تفاوت دو حال آن ها (پيروزى و شکست) مى انديشيد به سراغ امورى برويد که موجب عزّت و اقتدار آنان شد، دشمنان را از آن ها دور کرد، عافيت و سلامت را بر آنان گسترش داد، نعمت ها مطيعشان شدند، و کرامت و شخصيت، رشته خود را به آنان پيوست. عامل اين خوشبختى، پرهيز از تفرقه، تأکيد بر الفت و اتّحاد، تشويق يکديگر به آن وسفارش کردن به انجام آن بود. از هر کارى که ستون فقرات آن ها را در هم شکست و قدرتشان را سست کرد اجتناب کنيد: از کينه هاى درونى، بدخواهى، پشت به هم کردن و دست از يارىِ هم برداشتن.
نهج البلاغه خطبه 192 بخش چهاردهم
[ @pompos ]
ریزش ها و رویش ها (آیت الله جنتی).pdf
حجم:
2.6M
کسی که در سال١٣۶١ دستور قتل پسرش رو داد...
[ @pompos ]
امیرالمؤمنین علی
در احوال مؤمنان پيشين بينديشيد که در حال آزمايش و امتحان چگونه بودند؟ آيا آن ها بيش از همه مردم بار مشکلات را بر دوش نکشيدند و بيش از همه بندگان (خدا) در شدّت و زحمت نبودند و نسبت به همه جهانيان در تنگناى سخت ترى قرار نداشتند؟ فرعون ها آنان را برده خويش ساختند و پيوسته آن ها را در بدترين شکنجه ها قرار دادند و تلخى هاى روزگار را جرعه جرعه به آن ها نوشاندند و همچنان اين وضع با ذلّت و هلاکت به سبب قهر و غلبه ظالمان ادامه يافت.
نه چاره اى داشتند که از آن وضع سر باززنند و نه راهى براى دفاع از خود مى يافتند، تا زمانى که خداوند سبحان جدّيت آن ها را در صبر و استقامت در برابر ناملايمات در مسير محبّتش، و تحمّل آن ها را در ناراحتى ها به دليل خوف وخشيتش، مشاهده کرد. در اين هنگام گشايشى از ميان تنگناهاى بلا براى آنان فراهم ساخت؛ ذلّت را به عزّت، و ترس و ناامنى را به امنيّت مبدّل کرد و آن ها زمامداران فرمانروا و پيشوايان برجسته شدند و آن قدر لطف و کرامت الهى شامل حالشان شد که هيچ کس فکر آن را هم درباره آنان نمى کرد.
نهج البلاغه خطبه 192 بخش پانزدهم
[ @pompos ]