امیرالمؤمنین علی
اکنون به نعمت هاى بزرگى که خداوند هنگام بعثت پيامبر اسلام به آن ها ارزانى داشت بنگريد که در سايه آيين خود آن ها را مطيع فرمان ساخت و با دعوتش آنان را متحد کرد. (بنگريد) چگونه نعمت (الهى)، پر و بال کرامت خود را بر آن ها گسترد و نهرهاى مواهب خويش را به سوى آن ها جارى ساخت، آيين حقّ با همه برکاتش آنان را در بر گرفت تا آن جا که در ميان نعمت هاى اين آيين غرق شدند ودر زندگى خرّمش شادمان گشتند.
امور آن ها در سايه حکومتى قدرتمند، استوار شد و تحت حمايت عزّت پيروزى قرار گرفتند و کارهايشان بر قلّه هاى حکومتى پايدار، سامان يافت.
در سايه اين امور، آن ها زمامداران جهانيان و سلاطين گرداگرد زمين شدند، و بر کسانى که پيش از آن بر آن ها فرمانروايى مى کردند حکم راندند و احکام را درباره کسانى به اجرا درآوردند که در گذشته آن ها مجريان امور بودند. نه نيزه هاى آن ها کج مى شد و نه سنگ آنان در هم مى شکست (قدرتشان ثابت و نيروهايشان شکست ناپذير بود).
نهج البلاغه خطبه 192 بخش هجدهم
[ @pompos ]
⸙🌿⸙🌿⸙🌿⸙🌿
پس چگونه است [حال مردم] هنگامی که از هر امتی گواهی [که پیامبر آنان است بر اعمالشان] بیاوریم، و تو را بر آنان گواه آوریم؟!
در آن روز کسانی که کفر ورزیده اند و از رسول نافرمانی کرده اند، آرزو می کنند که ای کاش با زمین یکسان می شدند. و از خدا هیچ سخنی را [که در دنیا درباره قرآن و پیامبر به باطل و ناروا می گفتند] نمی توانند بپوشانند.
نساء آیه 41 و 42
⸙🌿⸙🌿⸙🌿⸙🌿
[ @pompos ]
سلام به امام مهربانی ها ☘️
سربازان امامِ زمان
از هیچ چیز جُز
گناهانِ خویش
نمی ترسند ..
شهید آوینی
#اللهم_عجل_لولیک_الفرج
#یا_مهدی
[ @pompos ]
امیرالمؤمنین علی
آگاه باشيد! شما دست از ريسمان اطاعت خدا کشيديد و با احياى احکام جاهليّت دژ محکم الهى را که گرداگرد شما بود درهم شکستيد، خداوند سبحان بر اين امّت منّت نهاده و پيوند الفت و اتّحاد را ميان آنان برقرار ساخته، الفتى که در سايه آن (در نهايت امنيّت) رفت و آمد کنند و در کنف حمايت آن قرار گيرند؛ نعمتى که هيچ کس از مردم نمى تواند بهايى براى آن تعيين کند، زيرا از هر بهايى برتر و از هر چيز باارزشى پرارزش تر است.
بدانيد که شما بعد از هجرت (به سوى اسلام) به خوى اعراب باديه نشين (قبل از اسلام) بازگشتيد و بعد از دوستى و محبّت (رشته الفت را گسستيد و) به صورت گروه هاى پراکنده درآمديد. از اسلام تنها به نامش قناعت کرده ايد و از ايمان جز صورتى نمى شناسيد. شما مى گوييد: «النار و لا العار» (آتش دوزخ آرى! اما ننگ و عار نه!) گويا مى خواهيد با اين شعارتان اسلام را واژگون کنيد وحرمت آن را بشکنيد و پيمان الهى را که خداوند آن را حرمى براى شما در زمين قرار داده ووسيله امنيّت خلقش شمرده، نقض کنيد.
شما اگر به غير اسلام پناه بريد کافران با شما نبرد خواهند کرد و در آن هنگام نه جبرئيل و ميکائيل به يارى شما مى آيند و نه مهاجرين و انصار، و راهى جز پيکار با شمشير نخواهيد داشت تا خداوند ميان شما حکم کند (و شکست و زبونى شما فرارسد).
نمونه هايى از کيفرهاى الهى و عذاب هاى کوبنده او و روزهايى که مجازات وى دامن گنهکاران را گرفت و وقايعى که در اين زمينه اتّفاق افتاد (در قرآن مجيد) در دسترس شماست، بنابراين تهديدهاى الهى را به دليل جهل درباره آن و سبک شمردن مجازات پروردگار و ايمنى از کيفر او، دور نشمريد، زيرا خداوند سبحان مردم قرن هاى پيشين را از رحمت خود دور نساخت جز به اين سبب که امر به معروف و نهى از منکر را ترک کردند، لذا افراد نادان را به سبب گناه و دانايان را به علّت ترک نهى از منکر از رحمت خود دور ساخت. آگاه باشيد! شما رشته اسلام را قطع و حدود آن را تعطيل کرديد و احکامش را به نابودى کشانديد (با اين حال انتظار نجات داريد؟!).
نهج البلاغه خطبه 192 بخش نوزدهم
[ @pompos ]