گفتی چرا سخن نکنی چو به من رسی
گفتا نظّارهٔ جمالِ تو خاموشی می آورد . !
با خنده باز سر به سرِ غم گذاشتم
نامِ بهشت روی جهنم گذاشتم...
- امید صباغ نو
من جز برای تو نمیخواهم خودم را
ای از همه من‌هایِ من بهتر، منِ تو ...!
- قیصر امین پور
هدایت شده از _ بـٰاتلاق🪿.
روحش به پاییز تعلق داشت؛
به خش خش برگ ها و هواى مه آلود، به نم نم باران، و بوى خاک هاى خيس، به قهوه هاى گرم در صبح هاى سرد، به قدم زدن روى برگ هاى زرد زير باران، آرامش را مديون سكوت و شب بود؛ غرق مى شد در آبی نيمه شب آسمان؛ دنياى آدم هارا رها كرده بود و در كنج ساكتی از جهان خودش، لا به لاى خيابان هاى بارانى و قهوه، لابه لاى آواز شجريان و شعر، ماه را تماشا مى كرد. در خیابان قدم می‌زد و عطر زندگی را، نفس مى كشيد.
هدایت شده از "قبرستان‌ستاره‌ها"
با موی باز خویش که در کوچه می‌دوید
تصویر یک ستاره‌ی دنباله‌دار بود:)