بی‌گمان تا عمر دارم قلب من لبریز توست؛ بر وجود تشنه ی من بارش یکریز توست!

وقتی بغلم میکنی؛ دیگه به هیچ چیزی فکرنمیکنم همه اَفکارام ناپدید میشن جوری که انگار از اول نبودن بغلِ تو تنها جاییه که واسه ادامه زندگیم بهش نیاز دارم🫀👀

_💚

_💙

تو مرو گر همه رفتند غمی نیست، تو باش. -عماد خراسانی

چشم‌هایش شاعری بود و کمالش عشق بود در نگاهش شعر حافظ، شعر بی‌مقدار بود -راحم تبریزی

تو کنارم باشی من آنقدر ميخندم ، که مبادا خنده ی ديگری را ببینی! تو کنارم باشی آنقدر به چشمانت خيره ميشوم ، که مبادا چشمان ديگری نگاهت را از من بدزدد! تو کنارم باشی من عميق تر نفس ميکشم ، که تمام عطرت سهم من باشد! تو کنارم باشی حال من خوب است.🧸🫀

دوستت دارم حتی وقتی رنج، سنگین ترين لباسش را بر تنم مى كند. بازهم، تويى كه مرا زنده نگه مى‌دارى.!

مولانا: شمس، عشق چیست؟ شمس: دل کندن. مولانا: از چه؟ شمس: از هر آنچه گمان می‌کنی بی آن نمی‌توانی زیست. مولانا: پس چرا همه در پی عشق اند؟ شمس: چون گمان می‌کنند عشق، آرامش می‌آورد. مولانا: مگر نمی‌آورد؟ شمس: نخست، آشوب می‌آورد. مولانا: پس چرا باید عاشق شد؟ شمس: چون هیچ دلی، بی آشوب، بیدار نمی‌شود. مولانا: و عشق، چه می‌خواهد؟ شمس: شجاعت. مولانا: شجاعت چه؟ شمس: شجاعت از دست دادن کسی که بودی. مولانا: پس عاشق واقعی کیست؟ شمس: آن که از سوختن نمی‌ترسد. مولانا: و پاداش این سوختن؟ شمس: آن که پس از آتش، دیگر همان آدم پیشین نیست.

_