_💚

_💙

تو مرو گر همه رفتند غمی نیست، تو باش. -عماد خراسانی

چشم‌هایش شاعری بود و کمالش عشق بود در نگاهش شعر حافظ، شعر بی‌مقدار بود -راحم تبریزی

تو کنارم باشی من آنقدر ميخندم ، که مبادا خنده ی ديگری را ببینی! تو کنارم باشی آنقدر به چشمانت خيره ميشوم ، که مبادا چشمان ديگری نگاهت را از من بدزدد! تو کنارم باشی من عميق تر نفس ميکشم ، که تمام عطرت سهم من باشد! تو کنارم باشی حال من خوب است.🧸🫀

دوستت دارم حتی وقتی رنج، سنگین ترين لباسش را بر تنم مى كند. بازهم، تويى كه مرا زنده نگه مى‌دارى.!

مولانا: شمس، عشق چیست؟ شمس: دل کندن. مولانا: از چه؟ شمس: از هر آنچه گمان می‌کنی بی آن نمی‌توانی زیست. مولانا: پس چرا همه در پی عشق اند؟ شمس: چون گمان می‌کنند عشق، آرامش می‌آورد. مولانا: مگر نمی‌آورد؟ شمس: نخست، آشوب می‌آورد. مولانا: پس چرا باید عاشق شد؟ شمس: چون هیچ دلی، بی آشوب، بیدار نمی‌شود. مولانا: و عشق، چه می‌خواهد؟ شمس: شجاعت. مولانا: شجاعت چه؟ شمس: شجاعت از دست دادن کسی که بودی. مولانا: پس عاشق واقعی کیست؟ شمس: آن که از سوختن نمی‌ترسد. مولانا: و پاداش این سوختن؟ شمس: آن که پس از آتش، دیگر همان آدم پیشین نیست.

_

چه قشنگ گفته صائب: خود را چو یافتی همه عالم از آن توست🫧🪷•