آدمای جزئینگر بیشتر از بقیه تو زندگی زجر میکشن، چون متوجه هر چیز کوچیکی توی لحن حرف زدن، نوع برخورد، کلماتی که بقیه استفاده میکنن، رفتارها و توجه یا عدم توجههای کوچیک میشن.
درونگرا بودن اینطوریه که میریزی تو خودت، میریزی تو خودت، میریزی تو خودت...
یهو یه جا منفجر میشی و به یه چیز کوچیک، واکنش خیلی شدید نشون میدی و همه میگن وا این چرا سر همچین مسئله کوچیکی اینقدر ناراحت و عصبی شد؟!
آدم از یه جایی به بعد انقدر خسته میشه که حتی حوصله ناراحت شدن نداره و فقط با خودش میگه "مهم نیست"
روز به روز دارم تنهاتر میشم ولی..
بیشتر میخوابم، کتاب میخونم، فیلم میبینم، کلاس میرم، مهارت جدید یاد میگیرم و..
آره بیشتر با خودم وقت میگذرونم:)
تنهایی آدمو قوی میکنه؟
خب آره موافقم..
قوی میکنه ولی..
لذت زندگی رو ازت میگیره
خسته ات میکنه
باعث میشه غم و شادی هاتو نتونی با کسی تقسیم کنی
نه محبت ببینی و نه محبت بکنی
اینطوری کم کم احساساتت میمیره..
مجبوری همیشه رو پای خودت باشی (:
هدایت شده از ˒ 𖤐˚.𝖦ᥲ𝗅ᥲ𝗑𝗒
نپتون تو اگه کسی رو دوست داشته باشی
با تموم وجودت دوسش داری.