درگیر چیزی شدم که همیشه ازش بدم میومد. دچار روزمرگی شدم. ماه هاست که هفته هام ثابت مونده و هر هفته همون برنامه ثابت از پیش تعیین شده همیشگی رو طی میکنم. تو طول هفته میرم همون دانشگاه و آخر هفته به ترتیب خونه همون آدما.

قبلشم اینجوری نبود که هر روز یه جای جدید برم. ولی کارای جدیدی که دوست داشتم میکردم که منو از خاکستری شدن نجات بده. الان وسط هفته ها به دلنخواه ترین حالت ممکن میگذره و فقط نصف زمان آخر هفته ها اونقدری که میخوام دلخواهه.

بدتر از همه از هفته دیگه امتحانا شروع میشه و حجم کارای دوست نداشتنی چندبرابر میشه

این وسط منم هوا بهم نمیرسه و خفه میشم

حال اوایل زمانی که سوگند رو زدم انگار یه رویاییه که هیچ وقت واقعی نبوده. اونقدر با حوصله و با اشتیاق. نهایت لذت رو از تک تک ثانیه های عمرم میبردم. وقتی میگم سوگند، اون حس و حال یادم میاد. انگار سوگند یه آدم بوده و الان منِ هدی یه آدم دیگم.

با لذت آهنگ گوش میکردم، کتاب میخوندم، سریال میدیدم، فکرای خفن میکردم برای خودم، نقاشی میکشیدم، یه وقتایی میرفتم بیرون یا میرفتم پیش دوستام

نمیدونم چی این اشتیاق زندگی کردن رو ازم گرفته شاید زیادی فشار رومه

از طرفیم نمیتونم و نمیخوام از فشار گلایه کنم. چون گلایه کردنم جلوی کسایی که میتونم پیششون گلایه کنم دوتا پیامد داره. یا کم تحمل شناخته میشم یا حجم فشار رو روی یه آدم دیگه زیاد میکنم.

سوگند رو زدم تا حرفایی که نمیتونم به آدمایی که منو میشناسن بگم رو اینجا بگم. هنوزم همین کارو میکنم. ولی خب چندنفر اینجا منو میشناسن😀 فکر کنم بهتره ریمو کنمشون چون خیلی معذب ناکه😀

موقع حرف زدن اینجا خیلی سعی میکنم نادیده بگیرم که الان کیا دارن میخونن پیامامو😀 پس اگه منو میشناسین وقتی منو دیدین به روم نیارین چیا گفتم اینجا😀

آقا من دلم خوردنی میخواد ولی حالم بد میشه چیزی میخورم😐 به خاطر این حال بدی چون یه ذره غذا میخورم بعدش زود گشنم میشه

یعنی شام یه ذرههه غذا خوردم بعدش همون یه ذره باعث شد حالم بد شه و روش عرق زنیان خوردم که بهتر شم. بعد الان دوباره گشنم شده