میدونید؟
از تلاش کردم برای توجیه خودم و اینکه به دیگران ثابت کنم درموردم اشتباه میکنن خسته شدم. هرچی بیشتر سعی کنم از خودم دفاع کنم، بیشتر بهم حمله میکنن
برای همین بی خیال شدم. هر فکری میخوان بکنن. مهم اینه که خودم میدونم راهم درسته
این بحثش با انتقاد فرق میکنه
اگه یکی قصد انتقاد از من داشته باشه رو بهش گوش میدم و اگه انتقادشون درست باشه سعی میکنم خودم رو اصلاح کنم
منظور من قضاوته
مثلا تو فامیل و حتی خانواده خودم کلی حرف درمورد قبول نشدن من تو دانشگاه بود
اما حالا چیشد؟
دارم رشته مورد علاقم رو توی یه دانشگاه دولتی میخونم
نه دانشگاه من دانشگاهی شهید بهشتی یا دانشگاه تهران و علامه نیست ولی دانشگاه خوبیه و از همه مهم تر رشته مورد علاقمه
یه عمر زخم زبون شنیدم ولی اگه میخواستم گوش کنم شاید همون اول ناامید میشدم و الان واقعا طبق حرفشون هیچ جا قبول نمیشدم