بسه انقدر احساساتمو قلقلک نده تو فقط یه سریالی

تقصیر منه که انقدر سر هر چی احساساتی میشم

میخوام یکی از نصیحت هاییم رو بکنم که عمیقا با پوست و گوشت و خونم درک کردم

دعای «خدایا هرچی به صلاحمه بهم بده» رو به دعای «خدایا چیزی که میخوام رو بهم بده» مقدم بدارید

بعضی وقتا ما یه چیزی رو میخوایم و فکر میکنیم اون شادمون میکنه ولی نمیکنه. به صلاحمون نیست

ولی چون از خدا خواستیم، بهمون میده درحالی که خواسته اشتباهیه

خدا بهتر از هر کسی میدونه چی به صلاحمونه و چی برامون بهتره همون رو بخوایم بگیم: «همونی که خودت میدونی خوبه»

حتی شاید وقتی خدا چیزی که به صلاحمونه بهمون داد چون در ظاهر نخواستنی بوده ما به گریه و شکایت بیوفتیم. برمیگردیم به خدا میگیم: «تو به حرفم گوش ندادی. چیزی که میخوام رو بهم ندادی.» ولی خدا با لبخند نگاهمون میکنه و میدونه چیزی که بهمون داده بهتره و بعد چندوقت از حرفمون پشیمون میشیم

سر جفت انتخاب رشته های دبیرستان و دانشگاهم من واقعا به رشته محبوبم نرسیدم ولی سر هر دو عمیقا فهمیدم بهترین رشته ای بوده که میتونستم بخونم و خدا رو بابتش خیلی شکر میکنم. میدونم اگه رشته محبوبم رو خونده بودم شاید هدایی نبودم که الان هستم ولی بعد چند وقت عاشق رشته‌هام شدم و حتی به رشته محبوب اولیه‌م پشت کردم

دبیرستان میخواستم هنر بخونم ولی معارف خوندم نصف سال کنکورم به هدف رشته زبان و ادبیات فارسی درس خوندم و حتی اولیت اولم تو انتخاب رشته ادبیات بود ولی اون دوره بین انتخاب رشته تا اومدن نتیجه نهایی فهمیدم فلسفه برام بهتر بوده و خداروشکر فلسفه اسلامی میخونم

سر هر دو واقعا خوشحالم به چیزی که اولش میخواستم نرسیدم اون اولش که فهمیدم بهشون نرسیدم خیلی تلخ بود ولی رفته رفته فهمیدم خدا بهم لطف کرده بوده که علی رغم دعاهام بهم صلاحمو داده

بیاین همه چیز رو بسپاریم دست صاحبش