/روایتِمَردم
دَستانَش گویایِ آن بود که لحظهلحظههایِ ایرانِ جان را دیده بود. الان نگاهَش به راه کشیده شده بود و انگار در انتظارِ آمدنِ کسی بود...
-راعِدنوشت/لنز.
@raaeiid-
/روایتِمَردم
آمده بود با قابِ دِلَش، آقاسیدمُجتبی خامنهای!
-راعِدنوشت/لنز.
@raaeiid-
/روایتِمَردم
روایتَش فرق داشت، پایِ چپ نداشت و با عَصا برایِ ایران آمده بود. دخترکی آمد و تِکه پارچهای با نامِ(یا لَثاراتالحسین) بر مُچِ دستِ پیرمرد بَست و رَفت.
-راعِدنوشت/لنز.
@raaeiid-
/روایتِمَردم
از نَسلِ آینده بود، او تازه پا به عرصهٔ وجودِ ایران گذاشته بود و در نگاهَش امید موج میزد!
-راعِدنوشت/لنز.
@raaeiid-
/روایتِمَردم
گرچه کوچک بود و نوپا، ولی او سربازِ مَهدی٫عج بود!
-راعِدنوشت/لنز.
@raaeiid-
/روایتِمَردم
هرکه پَرچم او را گرفته بود، اگرچه چِشمَش گریان و قلبش شکسته، ولی با قُدرت قدم بر میداشت و حماسهها خَلق میکرد!
-راعِدنوشت/لنز.
@raaeiid-
/روایتِمَردم
در بینِ مردم که قَدم میزد به هوایِ ثبتِ لحظهها و احوالِ نابِشان، لحظهای احساس کرد دیگر قَلبَش تَپش ندارد. نِگاهَش افتاده بود به آن حِجلهٔ تَلخ گون. درد آمَد قَلبَش راعِد!
-راعِدنوشت/لنز.
@raaeiid-
/روایتِمَردم
گویی این حماسه، حماسهٔ زنانِ ایرانِ جان بود!
-راعِدنوشت/لنز.
@raaeiid-
/روایتِمَردم
دیگری قاب در دست قَدم میزد و آن دیگری گوشهای نِشسته و قابِ دِلَش را در دَست داشت، بایَد بر دَستانَش بوسه زد. او چیزی داشت که خیلیها نَداشتند، او شَرف داشت!
-راعِدنوشت/لنز.
@raaeiid-
/روایتِمَردم
هر کدامشان دلگیر و خشمگین از آن روز!
نگاهها سُخن میگویند در عکسها.
-راعِدنوشت/لنز.
@raaeiid-