ولی این جامعه، اصلا جامعه خوبی برای کسایی که با هنر سر و کار دارن نیست..

ناله را هرچند می خواهم که پنهانی کشم سینه می گوید که من تنگ آمدم، فریاد کن....

در دیاری که در او نیست کسی یار کسی کاش یارب که نیفتد به کسی کار کسی🫠

اللهم رزقنا شهادت...

برای کسی که یک بار چشمان تو را دیده باشد؛ دیوانگی رزقِ حلال زندگی‌اش میشود و چشمان تو رزاقِ قلبِ بی پناهش ... شکنِ زلف تو سایه انداخته بر کمان ابروانت و من در چشمانت خود را نه که خدا را میبینم ... به راستی که فقط خدا می‌توانست قمر خوش رنگ چشمانت را میان کمربند کهکشانیِ مژه‌هایت قاب بگیرد ؛ آری ! میکشم به حسرت آهی ... آهی طوفانی که بتواند عشق من را به لبانم بیاورد و من در ابراز عشقم به تو؛ بر مویرگ‌های چشمانت بوسه زنم سیمین ساقِ مشکی چشمِ دلبرِ من ...

قدیمی ها به عاشق پیشه خاطر خواه می‌گویند ؛ به سیمین ساق مشکی چشم دلبر ماه می‌گویند ؛

مثل گیسویی که باد آن را پریشان می‌کند هر دلی را روزگاری عشق ویران می‌کند ناگهان می‌آید و در سینه می‌لرزد دلم هرچه جز یاد تو را با خاک یکسان می‌کند...

همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم کای دریغا به وداعش نرسیدیم و برفت...

00:00

نوزادش در قنداقه آرام خوابیده بود به آغوشش کشید ؛ اشک نمی آمد ولی بر دلش غصه سخت نشسته بود، نوزادش دیگر نمیخندید،دیگر گریه نمیکرد،دیگر انگشتش را نمیگرفت . آری برای همیشه،خوابش برده بود خواب زیبایش یک پرنده بود،رقصان پرکشید توی آسمون تا بگیرمش زود رفته بود...

اوکی ولی منطق آخر بی منطقیه .