eitaa logo
محمدحسین رحیمی
157 دنبال‌کننده
36 عکس
3 ویدیو
0 فایل
اشعار آیینی محمد حسین رحیمی ز هرچه زیب جهان است و هرکه ز اهل جهان مرا چو صفر تهی دار و چون الف تنها مرا به منزلِ «الا الذین...» فرود آور فرو گشای ز من طمطراقِ الشعرا! #خاقانی ارتباط با مدیر: @mhr137
مشاهده در ایتا
دانلود
با خون تو این چشم مداوم، تر شد دریای دل ما متلاطم تر شد با رفتنت ای سید ما، نصرالله! این سرو مقاومت مقاوم تر شد کانال اشعار: @rahimipoems
شکفت و نارسیده ناپدید شد همان که نام کوچکش گم است همان که شهرتش شهید شد @rahimipoems
السلام علیک یا فاطمة الزهرا از ابر صبر و از دلِ دریا قرار رفت از دست عقل و از کف دل اختیار رفت تابید سبز عشق به دنیای تیره فام سرما از آسمان شبِ بی بهار رفت بیداد جهل جای خودش را به عدل داد تنهایی ولایت از این روزگار رفت سیبی که چید حضرت پیغمبر از بهشت امروز در جهنم دنیا به کار رفت زهرا که نور روز ازل شد خدای او دستش به کار خلقت این روزگار رفت روز ازل که اوج هنرمندی خدا در آفرینش گل خلقت (خاتم) به کار رفت از شاعران فاطمه پیش پیامبر ابیات شاعرانه تری انتظار رفت کوثر برای شرح "اَلَم نَشرَح " آمد و از بین اَبتران حجاز اعتبار رفت کم کم برای چیدن تسبیح فاطمه مولا پی تدارک چندی انار رفت آن دختری که داشتنش را پیامبر ص تا انتهای سدره‌ی پروردگار رفت آن همسری که با نفس اِن‌یکادی‌اش حیدر به سوی هیمنه ی کارزار رفت مستوره ای که با ادب و عفت و حجاب آوازه اش فراتر از این روزگار رفت همسایه ای که از کرم و مهربانی‌اش "اَلجار" او مقدّمِ بر "ثم دار" رفت ریحانه ای که ذکر ولایت مداری اش همواره با بُرندگی ذوالفقار رفت هر سر که خاک شد به کف پای فاطمه فرشی شد و به عشقِ علی روی دار رفت کانال اشعار: @rahimipoems
نامش به لبم آمد و کامم عسلی شد این شعر، معطر به گل نام علی ‌شد تابید شبی بر سر گمگشته مسیران دل روشن از آن منشأ نور ازلی شد برخواستم از جا، پس از آوردن نامش با نام علی خواسته هایم عملی شد هر گاه که یک پارچه زرد به سر بست در معرکه ها منطق تیغش جدلی شد هر کس که به ایوان نجف رفت برایش مجموع طلاهای دو عالم بدلی شد در حصن حصین ایمن از آماج عذاب است آن کس که مطیع سخن و امر ولی شد از روز ازل تا به ابد شیعه‌ی مولا ذکرش بعلیٍّ بعلیٍّ بعلی شد کانال ایتا: @rahimipoems
السلام علیک یا علی بن ابی طالب احمد(ص) تو را همیشه به عنوان یار خواند پیوسته از فضائل تو آشکار خواند پیغمبری که جایگهش صدر جنة است با خویشتن محب تو را همجوار خواند زهرا قرار شد که قرار دلت شود پس خویش را برای تو دل بی قرار خواند دنیا بزرگواری و نیکویی تو را در خلق و خوی نیک حسن(ع) یادگار خواند از تو حسین(ع) درس شهادت فرا گرفت جان دادنش به راه تو را افتخار خواند زینب(س) فرا گرفت فداکاری تو را عباس در کلاس تو درس وقار خواند شد اولین شهید به صفین أویس تو میثم شکوه نام تو را روی دار خواند در جنگ می شود که توانایی تو را حتی پیاده، هم رده با صد سوار خواند زار است کار آن که به جنگ تو آمده باید تو را دلاور هر کارزار خواند چیزی نمی گذشت که دشمن هلاک بود در هر ستیزه ای که رجز ذوالفقار خواند تیغی که خورد بر سر "عمر بن عبدود" حتی خدای عز و جل شاهکار خواند شیعه بهار زندگی ساده ی تو را در روشنای مجلس وعظ بحار خواند دنیای پرفریب و پر از زرق و برق را این ساده زیستی تو بی اعتبار خواند عمری صدای زخمی تو راز درد را در گوش چاه یکسره با حال زار خواند بی شک کمیت شاعر تو لنگ شعر نیست باید که شاعران تو را شهریار خواند دل را اگر به آتش عشقت دچار نیست باید به تنگنای جهنم دچار خواند باید که دشمنان تو را رانده از بهشت باید که دوستان تو را رستگار خواند کانال اشعار: @rahimipoems
با غرّش خود، بدون صوتت کردند با باور زنده رو به موتت کردند مردان مقاومت تو را ای صهیون! دیدی که چگونه ناک‌اوتت کردند؟! کانال اشعار: @rahimipoems
ولادت باسعادت دومین شمس ‌امامت‌ و ولایت، کریم اهل بیت، امام حسن مجتبی علیه‌السلام را به همه شیعیان جهان تبریک و تهنیت عرض می‌کنیم دوباره باز شد از آسمان دری به زمین برای رد شدن نور معبری به زمین به لطف خویش ز دریای بی کران کرم عطا نمود خداوند گوهری به زمین رسید مژده ی باران ز برق خنده ی ابر و قطره قطره زد احسان حق سری به زمین زمین به دور خودش مست گشته چرخ زنان شده‌است پیشکش امشب چه ساغری به زمین؟ شکست ظلمت بی انتهای کتم و عدم ز مهر گستری ذره پروری به زمین سرور و سور و سماع است از آنکه آمده است برای سروری عشق سروری به زمین به منکران برسانید: پیش هر باطل به دست حق شده منصوب رهبری به زمین شعاع نور ولایت ز خانه زهرا (س) سلام کرد، سلام منوّری به زمین به روی دست علی(ع) دیده ایم بارش عشق نزول نم نم آیات کوثری به زمین برای امر ولایت پس از ولی الله خوشا که آمده مولای دیگری به زمین قرار شد که از آن سوی عرش حکم کند وصیّ حیدر و سبط پیمبری به زمین شبیه کعبه شده سینه چاک بیت علی دوباره آمده انگار حیدری به زمین نشسته حُسن حَسَن بر أریکه ی رمضان به پا شده ز قیامش چه محشری به زمین حسن ادامه‌ی پیغمبری‌است پس باید فرو روَد ز خجالت هر أبتری به زمین سلاح صلح به دستش گرفته و آورد برای یاری اسلام لشکری به زمین خدا کند که برایش حرم به پا سازیم مگر تمام شود دوره ی غریب زمین کانال اشعار: @rahimipoems
آن بعید ناپدید از دید من کی می‌رسد شادی خاموشِ در تبعید من کی می رسد این شب نامهربان پایان نمی یابد چرا؟ صبح نزدیک است پس خورشید من کی می رسد؟ ارزشی دیگر ندارم در دل تنگ صدف آخر آن صیاد مروارید من کی می رسد؟ نوری از جنس‌ یقین در این شب تاریک نیست روز پایان غم و تردید من کی می رسد؟ در نگاهم لانه دارد وحشتی بی انتها روشنای چشم ناامّید من کی می رسد سالها اسم تو را روزه گرفتم ماه من آخر ای آرام جانم عید من کی می رسد؟ کانال اشعار: @rahimipoems
بگشای چشم جلوه‌ی نص صریح را مکتوب محکمات و کلام صحیح را قرآن برای منکرش از روی نیزه ها آورده است آیه‌ی "لا ریب فیه" را آنجا که حق شنیده نشد در دل زمان باطل حلال کرد به خود هر قبیح را در کربلا که حرمت خون خدا شکست گودال و خنجر و... تو ببین آن سفیه را ...در حال سر بریدن قرآن ناطق است باید که خون گریست غم آن ذبیح را شیری کجاست تا بپراند ز گرد حق کفتارزاده‌های به انسان شبیه را نفرین به آنکه خون خدا را حلال کرد باید به دست تیغ سپرد آن فقیه را قرآن زنده داخل شش گوشه قاب شد ای کاش قبل مرگ ببوسم ضريح را کانال اشعار: @rahimipoems
هدایت شده از جوهره | صفحه رسمی
ز هرچه زیب جهان است و هرکه ز اهل جهان مرا چو صفر تهی دار و چون الف تنها مرا به منزلِ «الا الذین...» فرود آور فرو گشای ز من طمطراقِ الشعرا! خاقانی | 👈 مدرس هشت
《استادیوم》 حضور گم شدۀ صد هزار آدم گم حضور وحشیِ رنگ طنين نعرۀ مسلول و خندۀ مسموم طنين دغدغه، جنگ * يکی به عربده گفت: درود بر آبی! به هر کجا که رَوی رنگ آسمان آبی است به طعنه گفت کسی با غرور و بی تابی: ولی نبود آبی ميان هيچ رگی خون هيچ کس هرگز درود بر قرمز! * فضای ساده و سبز زمين آزادی در انفجار صدای ترقه‌ها، در دود نود دقيقه کدورت نود دقيقه کبود * در آستانه در غريب و غمزده طفلی کنار وزنۀ پير به فکر سنجش وزن هزار ناموزون و پيرمردی گنگ تکيده تشنه به دنبال لقمه‌ای روزی کدام استقلال؟! کدام پيروزی؟! ✍
تو هم پر خانواده‌ای ای مادر هم پیکر خانواده‌ای ای مادر 🔷🔷🔷 درباره‌ی تو حضرت آقا فرمود تو محور خانواده‌ای ای مادر لبخند به صورتش، ولی غم دارد در عمق نگاه خویش مرهم دارد 🔷🔷🔷 جانم به فدای عشق پاکش، مادر چیزی مگر از فرشته‌ها کم دارد؟ جان و دلش آسمان نگاهش دریا تلفیقی از آیینه و آب است و دعا 🔷🔷🔷 دنبال خودم روی زمین می‌گشتم جنت کف پای مادرم شد پیدا کانال اشعار: @rahimipoems