الان باید به جای این همه کتاب بچه‌هام بغل می‌کردم.

حالا هی فکت میاد تو ذهنم.

محبوبم اگه بودی مجبور نبودم اینهمه کتاب تو بغلم جا به جا کنم حداقل نصفش تو می‌آوردی :/

- چرا اینارو گرفتی وقتی پول نداشتی؟ میزاشتی بعداً... + چون کلاً یدونه معارف کاربردی معلم تو استان مونده بود :) - تو احمقی.

تا فکت های بعدی خدانگهدار من برم غنچه‌های سرخ ببینم.

بزرگی هر کس به بزرگی غمی است که در دلش پنهان کرده است. غم شوکت دارد مهابت دارد هیجان می آفریند و حرارت میبخشد. هرکسی به اندازه ادراکش از حقیقت ، غم دارد. آنها که غم را به افسردگی و غصه فرو میکاهند ، غم را نمی‌فهمند :)

تنهایی چه تلخ بود اگر حضور شیرین تو نبود 🍇 تنها کسی‌ست که از داشتن تو محروم است!

آتیش آتیش موی ِ رقیه....

آهسته‌ ، زیر لب می گوید - این همه کتاب چیدم تو قفسه‌ی اتاق ِ پشتی ِ بالا خانه که بخوانم و آدم‌تان کنم ، هیچ چیزی نشدید.... یکی افیونی شد ، یکی نعش شد ، یکی بی مرام شد.... کتاب ِ تو قفسه فایده ندارد.... کتاب باید برود توی رگ و پی ِ این عمارت ، بلکه آدم شوید!

ولی اینکه یکیو تو خیابون ببینی و بهش لبخند بزنی هنر نیست! هنر اینکه به آدمایِ تکراری زندگیت لبخند بزنی :)

قصه ای با تو شـد آغاز، که پایان نگرفت زندگی بعد تو بر هیچ کس آسان نگرفت...

حاج آقا... هارداسان؟