تصور کن اطراف حرم درحال قدم زدنی که یکدفعه ضعف سر تا سر وجودت فرا میگیره و اون موقعست که اشترودل رضوی با لیموناد میخری و وارد حرم میشی! دنبال یک مکان خلوت برای نوش جان کردن اشترودلت میگردی که یه گربه از ۱۰۰ متر اونور تر بوی اشترودل رصد میکنه و می‌افته دنبالت و تا یه گاز از غذات نخوره ولکنت نیست :) - قربون پیشی های حرمت 🐈

شهید سید حسن نص....... نه! چطور لفظ شهید کنار اسمت بیاریم ؟ . .

طبیعیه گاهی وقتا عکسای بچگیم میبوسم و قربون صدقه‌ی اون گوگولی میرم و حتیییی دوست دارم بغلش کنم ؟

اکثر علما و شهدا توی زندگی نامه‌هاشون نوشتن که رزق کل سال و حتی عمر خودشونو توی همچین شبایی از دست مادر‌ گرفتن... یه وقت جا نمونی رفیق :)

فاصله سنی امام حسن علیه السلام و امام حسین علیه السلام طبق روایات کمتر از یک سال بوده اما گفته می‌شه که چهره امام مجتبی به مراتب بزرگتر، پیرتر و شکسته‌تر بود ...

عاشق اگر رنگ و بویی از معشوق خود نگیرد در عشق خود صادق نیست :)) - به نظرت شبیه مادر شدیم...؟

بازم توی خونه‌مون پیچید عطر خوش نون...

به «تَنهایی» گرفتارند مُشتی «بی‌پَناه» اینجا...

تو یه مجلسی بودم آقای مداح این شعر رو خوندن: زهـــرا کــه عـنایتش به دنیا برسد بــاشد که به فــریاد دل ما برسد تا اینجا همه چی میزونه

مصرع اول بیت دوم رو خوندن: یا رب سببی ساز که در روز جزا خیلی هم عالی! مصرع دوم رو خوندن: پرونده ما بــه دست زهرا... بی اختیار گفتم: نرسد! مداح خوندن: برسد!

که یکی هست و هیچ نیست جز او وَحــــــدَهُ لا إلهَ إلّا هُــــو...

کم سن و سال بودم اما از شهدای مقاومت میگفتم! عکسشون کنار شهدای ایرانی ، روی دیوار اتاقم حک شده بود اما..... گاهاً با تمسخر اطرافیان و دوستان و... مواجه می‌شدم! می‌گفتند اینهمه شهید ایرانی داریم ، دلیلی نداره که از شهدای لبنان و فلسطین و... بگیم! مگه مردم کشورشون مُردن؟ به قدر کافی از شهداشون میگن. حتی حکم صادر می‌کردن که تو با این کار شأن شهدای خودمون پایین میاری و گناهکاری! بهتره عکسشون رو از دیوار اتاقت بکنی و پروفایلت برداری و.... بعضیاهم [ چه برای شهدای ایرانی و... ] می‌گفتند به خاطر چهره‌ی شهدا..... بگذریم! تموم عکس هارو با احترام از دیوار اتاق کندم و روی هم گذاشتم و حواله‌شون دادم به بالای کمد! و بله ، ۷ سال از اون زمان میگذره دیگه هیچوقت اون عکسا به دیوار اتاق نرفتن و هنوز بالای کمد به همون ترتیب نشستن ، اما....! درحال حاضر همون افرادی که اون زمان ، گفتن از شهدای مقاومت رو نشونه‌ی پایین آوردن شأن شهدای ایرانی میدیدند ، این روزها میشینن و از شهدای مقاومت میگن! مستند میبینن ، کتاب میخونن و و و... نه ، اشتباه فکر نکن! ناراحت نیستم :) اتفاقاً خوشحالم و الحمدلله که اون تفکرات قدیمی رو کنار گذاشتند ، اما همیشه با خودم میگم ، اگر اون زمان بزرگتر بودی [ نه فقط از لحاظ سن و سال ] ، قطعاً به جای ناراحت شدن و سکوت کردن ، راه درست نشونشون میدادی و الان تو نمیموندی و یه دل و چند تیکه عکس و ذوقی که تو اون سالها جامونده..... اهل نصیحت نیستم ولی دوست داشتم بگم... اگر این شرایط تجربه می‌کنید ‌، چه تو زندگیتون چه وقتایی که بابت مسائل اعتقادی اذیت میشید و از خیلیا حرف می‌شنوید ، با خودتون نگید خب تموم شد رفت! نزارید بعدها براتون حسرت بشه.. بدونید اون تلخی ، اون حرف شدینا اگر نگاهتون درست کنید ، دیگه براتون تلخ نیست و بدجور قشنگ و شیرینه :) بالاتر گفتم بزرگی فقط از لحاظ سن و سال نیست... تو هر سن و سالی که هستی سعی کن بچگی نکنی! به قول یه بنده خدایی‌.. روحت بزرگ کن... بزرگ باش‌!