به قول علامه طهرانی..... انسان باید همیشه دست إنابه‌اش به‌سوی پروردگار بلند باشد؛ نه به عملش بنازد، نه به قدرتش بنازد، نه به نماز شبش بنازد! نه به قرآنش بنازد! آخر ما چه چیزی داریم که به آن بنازیم ؟ کاری نمی‌کنیم! کارهای ما در مقابل کارهائی که أئمّه علیهم‌السّلام انجام می‌دادند هیچ است؛ بیداریهای شبی که داشتند، عبادتهائی که داشتند، نماز و روزه‌هائی که داشتند، گرسنگی‌هائی که داشتند، آیا آنها برای خدا به أعمال خود نازیدند؟! ناز نکردند! همه‌اش نیاز بود، با اینکه از پل گذشته بودند :)

هرکسی ذوب ِ علی گشت ، تنش می‌سوزد.....

موقع صیغه خوندن آریایی هستن موقع مهریه گرفتن مسلمون؟ شهر عجیبیه. @ir_tavabin

درحال حاضر دلم میخواد همه‌ی دنیا رو رها کنم و برگردم به لوکیشن این عکس :)

حکایت ما بنده ها شده حکایت بچه ایی که داره از پرتگاه می افته هرچی پدرش میخواد دستشو بگیره ، بچه دستشو میکشه ..

واکنشم نسبت به کسایی که میرن اعتکاف : من ای صبا ره رفتن به کوی دوست ندانم تو می‌روی به سلامت، سلام ما برسانی....

-

آن بهشتی که همه در طلبش معتکف‌اند منِ کافر، همه شب با تو به آغوش کشم...

عمق داستان من و شما برمی‌گرده به زمانی که خواستم بلند بشم و مادرم گفت.. بگو یاعلی!

ای قلب! ناراحت نباش.. چون ، کفیل و عهده‌دار ما عباس است :)

به قول مولانا ، بس دعاها که خلافست و هلاک کز کرم می نشنود یزدان پاک شکر ایزد کان دعا مردود شد ما زیان پنداشتیم ، آن سود شد! مصلح است و مصلحت را داند او آن دعا را باز می‌گرداند او .. آره خلاصه :)

عده ای کردند کار و عده ای بستند بار هردو فعالند اما این کجا و آن کجا....