ساکی که امروز داره کشون کشون همراهم میاد در اصل باید تو مقصد دیگه ای فرود میومد ولی خب فعلاً تسلیم تقدیر شده.... شاید سهم معنوی مارو به جای حرم و اعتکاف جای دیگهای نوشتن، شایدم برای باز شدن چشمامون یا غر زدنامون تنبیه و تبعید شدیم :)
ولی هوای این شهر خیلی خفهست مشتی.... خیلی خفه! هوای اینجا کجا و هوای خونه دوست کجا....
گوهرشاد قشنگم :)
ولی من الان باید این ۵۰ ساعت بیداری رو تو گوشه های صحنت میگذروندم نه توی.... روح و دلم جای بهتری داشتن اگر الان رو فرشای گوهرشاد قدم برمیداشتم.... خلاصه که رسم میزبان نبود دعوت نامه بفرسته و بعد پس بگیره.....
یه حرفی از آیت الله بهجت خوندم که میگفتن، دیدید بعضی وقتا یه حال خوش و حالت نورانی داریم ولی هرچقدر فکر میکنیم دلیلش نمیدونیم ؟ نه کار خاصی کردیم، نه نماز خاصی خوندیم... هیچ کاری نکردیم!
درحالی که تو کوچه، جایی، رد میشدیم و آقا امام زمان از کنارمون رد شدن، اون نورانیّت و حس و حال خوشمونم به خاطر همین بوده :)))
