وای از یک ماه پیش همین ساعت.....

تازه میفهمم مردم ۱۳ خرداد سال ۱۳۶۸ چه حالی داشتن.....

جانمازم نگاه میکنم.... یاد نماز جمعه نصر می‌افتم

یاد اون صحنه ای که دست روی مهر کشیدید و بعد به صورت و محاسن مبارکتون.....

همش دارم فکر میکنم مثلا میشه آقا زودتر گفته باشن بیاید از من فیلم بگیرید بعد شهادتم به مردم نشون بدید.... با مردم خداحافظی کنم:)؟

مگه چیشده؟ آقام زنده است.... قلبت نسوزه

‌ هدف از فرستادن این پیام فهمیدید؟ آقامون تو شهادت سیدحسن عزادارترین بودن. ولی دیدارشون به بعد موکول نکردن! عزاداری ما مبارزه‌ی ماست. از خون جوشیده ما از ناله و اشک ما بود که این تجمعات شکل گرفت! آقامون در جنگ ۱۲ روزه گفتن به زندگی عادیتون ادامه بدید. الان هم قطعاً چیزی جز این از ما نمیخوان.

‌ عزای ما همچون جنس عزای سيد الشهدا (ع) زنده کننده و پیشبرنده است!

سفره ی افطاری که پهن بود اما آقا نبود.... سفره ی افطار دنیایی ول کرد رفت سر سفره ی بهشتی....

نوشته بود... بچه ها پای پدافندید؟ گشت وسط خیابونید؟ یا تو اتاق جنگ دارید فرماندهی میکنید ؟ مگه دنبال کمک کردن نیستید ؟ کو پس سیل ختم سوره فتح؟ کو سیل ختم ۱۴ صحیفه ؟ چند بار دور هم دعای توسل خوندیم ؟ وظیفمونه ها ! امر آقا بودا ! صبح تا شب پای کانالای خبری بودن چه فایده ای داره ؟ اینجارو زدن اونجارو زدن رو فهمیدن چه فایده‌ای داره ؟ ما اسم شهدامونو منتشر نکردیم از بس فرصت نداریم اعتقاد نداریم یا حرف آقا رو حرف حساب نکردیم؟ بخونید...

‌گل من یک نشانی در بدن داشت یکی پیراهن کهنه به تن داشت😭 @a_khond

شما بهشت‌آفرین بودی! می‌خواستید با دخترتان بروید زیارت امام خمینی(ره). صبح زود بیدار شده بودید تا موهای دردانه‌تان را ببافید. بافتنش را خوب بلد بودید اما یک‌دستی که نمی‌شد. آخر رفقای پاسدار آمده بودند کمک تا شما ظرافت‌های پدردختری‌تان را تکمیل کنید. می‌دانید آن‌زمان مردها اهل این کارها نبودند ولی شما بودید. کلا شما فرق داشتید. همیشه حواستان به ما دخترها بود. سیل ایرانشهر را به خاطر دارید؟ وقتی پیکر دختری را بر دستان پدر بلوچش دیدید چطور بلندبلند گریه کردید؟ خودتان گفتید: «من برای قضاوت میان یک زن و مرد مناسب نیستم چون حتماً از زن جانبداری می‌کنم، آنقدر که به کودکان و زنان حساسیت خاصی دارم.» راست می‌گفتید! تمام این سالها شما مدافع تمام‌عیار ما بودید. خیلی‌وقت‌ها یادمان انداختید که ما ریحانه‌ایم. به پدران و برادران و همسرانمان تذکر دادید که با ما مهربان باشند و محبتمان کنند. گفتید ما مدیر خانه‌ایم، شکل‌دهنده‌ی خانواده و جامعه‌ایم. شما اسممان را گذاشتید «بهشت‌آفرین». اما خودتان بهشت‌آفرین واقعی بودید! آنقدر که دخترانمان را تا خود بهشت بردید. حالا در جنت اعلی، شبیه آن جشن تکلیف رؤیایی نشسته‌اید و دخترهای مینابی دورتان حلقه زده‌اند. زهرا‌خانم چهارده‌ماهه را بغل گرفته‌ و دارید لبخند می‌زنید. همان دستی که موهای دردانه‌تان را بافته بود، حالا مشتاق است تا موهای او را هم با ظرافت ببافد؛ لطیف، زیبا و دخترانه. راستی! این‌بار موهایش را تنهایی می‌بافید آقا؟ 🔎رسانه «ریحانه» را دنبال کنید @khamenei_reyhaneh