‌‌ موکب امام حسن، کنار مزار فائزه یادتونه؟ همونکه همیشه چایی و دمنوش و خوراکی و غذاشون به راهه... کار ایشون بودا :) دوست نداشتن توی چشم باشن.... رفته بودن قطعه ۲۸ موکب زدن، دوست داشتن برای شهدایی که تو چشم نیستن و گمنامن کار کنن.... الانم زیر پای زائرا خاکن✨ مزارشون پیش فائزه خانمه‌.....

‌ و عیدی که قرار بود به راهیان نور بگذره.... و بله، الانم وسط راهیان نوریم!

و چه راهیان نوری.... راه میری و پیکر میاد راه میری و سیل نور میباره.... راه میری و کمرت میشکنه....

دلم میخواد هر روز برم بشینم تو گلزارشهدا یه دفتر دست بگیرم از چیزایی که میبینم و میشنوم بنویسم....

تو تموم این ۱ سال گذشته چقدر سعی کردم نشونه های مختلف از هزار شهید جنگ ۱۲ روزه پیدا کنم، بشناسمشون.... ولی انقدر تعدادشون فراوون بود که ساعت‌ها پرس و جو و تا صبح بیدار موندن و سرچ کردن؛ کفاف و مجال شناخت و اشک ریختن و عزاداری برای همشون نداد.... حالا به تعداد اون شهدا همینطور داره اضافه میشه....

مات و مبهوت خیره بودم به زمین و فقط یچیزی تو ذهنم گذر کرد: یعنی دسته گلامون، همینجوری زیر آوار پر پر شدن؟ لعنته الله علی قوم الظالمین‌.....

همیشه فانتزیم این بود چه مُردم چه شهید شدم روز تولدم شهید شم/بمیرم. امروز یه شهید آوردن که روز تولدش به شهادت رسیده بود.... آرزوی مارو زندگی کردیاااا

هر چند دقیقه یکبار تو گلزار این صدا پخش میشد : اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَيْرًا.....

قراره برات اللهم انا لا نعلم منه الا خیرا بخونیم آقای شهیدم؟

یکسری از مزارها خاکین تا سنگ مزارشون ساخته بشه و به دست خانواده ها برسه، تا اون موقع باید حفظ کنن بین اینهمه مزار خاکی کدوم مزار برای عزیزشونه.... آقا امیرالمؤمنین.... بمیرم برای دلتون میون اون همه مزار خاکی....

بنده پشت پنجره بعد از شنیدن صدا :

‌ آدم هایی که گفتند نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران..... این صحنه ها به ایران رسید و باز گفتند به ما چه!