1.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
مات و مبهوت خیره بودم به زمین و فقط یچیزی تو ذهنم گذر کرد: یعنی دسته گلامون، همینجوری زیر آوار پر پر شدن؟ لعنته الله علی قوم الظالمین.....
همیشه فانتزیم این بود چه مُردم چه شهید شدم روز تولدم شهید شم/بمیرم. امروز یه شهید آوردن که روز تولدش به شهادت رسیده بود....
آرزوی مارو زندگی کردیاااا
هر چند دقیقه یکبار تو گلزار این صدا پخش میشد : اللَّهُمَّ إِنَّا لَا نَعْلَمُ مِنْهُ إِلَّا خَيْرًا.....
یکسری از مزارها خاکین تا سنگ مزارشون ساخته بشه و به دست خانواده ها برسه، تا اون موقع باید حفظ کنن بین اینهمه مزار خاکی کدوم مزار برای عزیزشونه....
آقا امیرالمؤمنین.... بمیرم برای دلتون میون اون همه مزار خاکی....
رهرو
تو غزه از شدت انفجار آدمها به هوا پرتاب میشن ولی تو هنوز میگی به ما چه .......
آدم هایی که گفتند نه غزه نه لبنان جانم فدای ایران..... این صحنه ها به ایران رسید و باز گفتند به ما چه!
- منم خوشحال شدم دیدمتون ، قربون شما ، عزیزید ، بفرمایید منزل در خدمت باشیم ، التماس دعااا
[ وضعیت من در تجمع هر چند دقیقه یکبار چون آشنا دیدم، درحالی که اکثر مواقع بعد از یه نیم ساعت یادم میاد طرف کیه ]
رهرو
الان نشستم و فیلم صدای هند رجب دیدم... درباره ی یه دختر ۶ ساله اهل غزه ست که تو یه ماشین گرفتار شده
عزیزانی که قصد خودکشی دارید بزنید شبکه نمایش داره فیلم نشون میده....
پیام خواندنی آقای «حسامالدین جدی»، طراح این محصول را بخوانید:
«وقتی این عکس را دیدم، قلبم لرزید... پستونکی که در دهان این عروسک زیباست، طراحی بنده و محصول کارخانه "کالا کودک توس" (یک برند ایرانی) است.
خدای من! این دختر، نوه رهبر مقتدر ایران است؛ اما یک پستونک ایرانیِ ساده و ارزانقیمت بر دهان دارد! 🇮🇷 چقدر تهمت به این خانواده زدند و چقدر این سادگی، خط بطلانی شد بر آن همه دروغ...
دیدن این صحنه برای من از هر جایزهای ارزشمندتر بود؛ انگار مدال افتخاری بر سینهام زده باشند.»
سادگی، زیباترین شکوه است...
رهرو
تو این زاویه اومدم کتاب بخونم که به خودم اومدم و دیدم به لطف بارش افکار، هیچی ازش نفهمیدم... در نتی
باز هم همین زاویه....
و بازهم همون افکار!
خط آخر پیام قبلی مرور میکنم!
«وقتی رهبری اینهمه سال دربارهی ترویج کتابخونی صحبت کردن ولی حتی بچه مذهبیهاشم به کتف نگرفتن....من چیکاره باشم؟»
چرا تو کاره ای نباشی؟
چرا به درک یگانه؟
پس آقا خطاب به کی میگفتن؟
امیدشون به کی بود؟
اگه امثال تو نمیگفتن به درک ....
۵ نفر بیشتر جذب مطالعه میشدن!
فکر میکردی هرچند وقت یکبار
با پخش کردن کتاب رسالتت انجام دادی؟
تموم شد و رفت؟
نه نه نه.....