🤔 نجات يافتگان آخرالزمان امام علی عليه السلام درباره نجات يافتگان اين دوران می فرمايد: 🌹«و آن زمانی است كه از فتنه‌ها نجات نمی یابد؛ مگر مؤمنانی كه بی نام و نشانند. اگر در حضور باشند، شناخته نشوند و اگر غايب گردند، كسی سراغ آنان را نمی گيرد. آنها براي سير كنندگان در شب ظلمانی جامعه‌ها، چراغ‌های هدايت و نشانه‌های روشنند. نه مفسده جو هستند و نه فتنه‌انگيز. نه در پی اشاعه فحشايند و نه مردمی سفيه و لغو گو. اينانند كه خداوند درهای رحمتش را به سويشان باز می کند و سختی‌ها و مشكلات را از آنان برطرف می‌سازد.» 📚(نهج‌البلاغه، خطبه 103.) @ranggarang

🌸#بابا_طاهر_، غزل دلا در عشق تو صد دفترستم.. که صد دفتر ز کونین ازبرستم.. منم آن بلبل گل ناشکفته که آذر در ته خاکسترستم.. دلم سوجه ز غصه وربریجه جفای دوست را خواهان ترستم.. مو آن عودم میان آتشستان که این نه آسمانها مجمرستم.. شد از نیل غم و ماتم دلم خون بچهره خوشتر از نیلوفرستم.. درین آلاله در کویش چو گلخن بداغ دل چو سوزان اخگرستم.. نه زورستم که با دشمن ستیزم.. نه بهر دوستان سیم و زرستم.. ز دوران گرچه پر بی جام عیشم.. ولی بی دوست خونین ساغرستم.. چرم دایم درین مرز و درین کشت.. که مرغ خوگر باغ و برستم.. منم طاهر که از عشق نکویان دلی لبریز خون اندر برستم.. @ranggarang

#شھرام‌ناظرے بۍتُوبہ‌سَـرنمۍشود.. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌ @ranggarang

آغاز هفته دفاع مقدس 31/شهریور/1404🌹شهدا را یاد کنیم با ذکر شریف صلوات: اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم🌴⚘🇮🇷 @ranggarang

گلبرگ سرخ لاله ، توکوچه های شهر ما، بوی شهادت می دهد. ♦️یادی کنیم از دفاع مقدس ۸ ساله ( از سال ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷) و شهدای عزیز و گرانقدر و رزمندگان، آزادگان، ایثارگران، حامیان و پشتیبانی کنندگان آن دوران طلایی و به یاد ماندنی . 🌹هفته دفاع مقدس گرامی باد. 🌺 @ranggarang

🎥میگذرد کاروان... با گرامی داشت هفته دفاع مقدس . این سرود زیبا را اگر ده ها بارها هم گوش کنید برایتان هر بار جذاب تر خواهد . زیرا اگر خون شهید دایم در جریان است و آثارش هرچه بگذرد آشکارتر می شود نمادهایی که برای این عزیزان در نظر گرفته شده و به یادگار مانده همانند این سرود هیچگاه رنگ قدمت به خود نمی گیرد. #هفته_دفاع_مقدس گرامی باد ♥️ @ranggarang

#داستان_واقعی #روایت_انسان #قسمت_چهارصد_نود_شش🎬: برای هر امتی که از سمت خداوند هدایتی بیاید و نسبت به آن اتمام حجت شود و سپس فرمان برای انجام کاری صادر شود و انجام ندهند و عصیان کنند، نتیجه آن «تیه» یا سرگردانی آن امت است. اگر امتی عصیان کنند حتی اگر پیامبر و ولی خدا هم با آن ها باشد، بازهم در سرگردانی خواهند بود و در واقع ولی خدا هم به درد آنها مبتلا خواهد شد. زجر و سختی و فشار تیه به واسطه عمل و گناه امت به ولی خدا که هیچ گناهی نکرده هم واردمیشود یا به عبارتی وقتی آتش به جنگل گرفت تر و خشک با هم می سوزد. میتوان گفت تیه یک سنت است و در هر قومی و هر عصر و زمانی متناسب با دستور آن قوم است. اگر دستور مکانی باشد دچار تیه مکانی میشوند مانند بنی اسرائیل که مامور به ورود به ارض مقدس شدند و چون عصیان کردند دچار سرگردانی در مکان شدند. گاهی امتی مامور به اطاعت از شخص میشوند مانند امت رسول الله که مامور به اطاعت از حضرت امیر و سایر معصومین بودند و هنگامی که از دستور سرپیچی کردند، دچار سرگردانی در اشخاص شدند که باعث شد خلفای ستمگری بر آنها حکومت کنند. گاهی هم امتی به انجام کاری در زمان خاصی امر میشوند که تیه ایشان سرگردانی در زمان میشود. امام علی میفرمایند: ای مردم اگر به نصرت و یاری حق نشتابید و در مقابل طاغوت نایستید وبه سمت من علی نیایید، مانند بنی اسرائیل مبتلا به تیه میشوید. به خودم قسم بعد از من به تیه و سرگردانی و حیرت فراگیر زمانی و مکانی در افراد گرفتار و مبتلا به ائمه جور خواهید شد و اگر تاریخ را کنکاش کنید می بینید که هنگامی مردم ولی معصوم را نخواستند کار به جایی رسید که حاکم وقت در بالای کعبه اتاقی ساخت حوضی از شراب در آ ن قرار داد و در آن حوض با کنیزش شنا کرد و به سمت قرآن تیر پرتاب کرد و خدا را به مبارزه طلبید و این تیه و سرگردانی مردمی بود که به ولی خدا پشت کرده بودند. پس این سنت خداست و تاریخ هم درسی ست که پیش از ما اتفاق افتاده و ما باید از آن عبرت بگیریم. مولا علی رو به مردم زمانش می فرمایند: هنگامی که شما را در هر زمانی به جنگ فرا میخوانم بهانه گرمی و سردی هوا و کشت و زرع خود را می آورید و از انجام دستور من سر باز میزنید، من از دست شما چه کار کنم؟ مگر شما با من بیعت نکردید؟ یادتان است که مانند یال متراکم کفتار جلوی منزل من جمع شدید جوری که نزدیک بود حسن و حسین زیر نفرات شما از بین بروند؟ غدیر که هیچ، بیعت بعد از عثمان را به خاطر دارید؟ اصرار کردم که بهتر از من پیدا کنید و گفتید فقط تو و من امیری هستم که امتم از من فرمان نمی برند و دستورم خوانده نمی شود.« حضرت علی گاهی مردم را تشویق به رفتن به جنگ میکردند ولی امت همراهی نمیکردند. گاهی آنها را تهدید می کردند که: به خدا قسم! من می فهمم که چگونه می توان شما را به راه آورد، من زورگویی و خدعه را بلدم. اگر تقوا نبود ، از تمام عرب در فریبکاری پیش بودم. اما شما باید خودتان بخواهید و نمی توانم اجبارتان کنم و گاهی دعا می کردند که: خدایا من را از این امت بگیر و بدتر از من را به ایشان بده. اواخر عمر مبارک امیرالمومنین، ایشان با گریه میفرمودند: أین عمار؟ أین مالک؟ أین بن تیهان؟ این ذو شهادتین کجایند؟ مردان مردی که آن زمان با ما بودند و اگر الان با من بودند ، تنها نمی ماندم. شما مرد نیستید. شما نامردان مردنما هستید. مردم پس از شنیدن این سخنان در ظاهر ابراز پشیمانی و ندامت می کردند اما حرکتی نمی کردند و هیچ تغییری در رفتارشان ایجاد نمیشد. ایشان در جایی دیگر می فرمایند شنیدم که در تحت امر من خلخال از پای زن یهودی کشیده اند و اگر کسی مرد باشد باید از این غصه جان دهد. اینها شاهدی بر تیه اشخاص است که هنگامی که امتی امر بر اطاعت از ولی میشوند و حجت بر آنها تمام می شود و از انجام آن سرپیچی می کنند پس دچار حاکمان ظالم و ستم گر میشوند تا زمانی که خودشان بخواهند و تصمیم بگیرند که اوضاع را تغییر دهند. آری بنی اسرائیل دچار تیه شدند و این اراده خداوند بود که آنها را تنبیه کند، آنها مَن و سلوی و غمام را داشتند اما روزگارشان هر روز و هر لحظه و هر دقیقه یکسان می گذشت تا جایی که از این وضعیت به تنگ امدند و خود را به موسی رساندند و گفتند: ای موسی! ما از خوردن من و سلوی خسته شده ایم، ما از غمام خسته شده ایم، ما می خواهیم یک جا خانه بسازیم ، سیب و پیاز و نخود و عدس و حبوبات بکاریم و غذاهای معمول را دوباره تجربه کنیم و این خواهش باز هم معنای هبوطی دیگر میداد که می خواستند به شرایط زندگی قبل برگردند و البته نوعی اعتراض پنهانی به این سرگردانی بود. روزی از روزها مردم دور موسی را گرفته بودند که ناگهان از خیمه ی هارون صدای ناله بلند شد. موسی خود را سراسیمه به خیمه رساند و پیکر بی جان هارون، این پیامبر مظلوم و مهربان را در وسط خیمه دید. ادامه دارد @ranggarang