اگه ذهنم همیشه صاف سراغ بدترین احتمال ممکن نمیرفت و با حداکثر جزئیات برام تصویرسازیش نمیکرد زندگی راحتتری داشتم
نه میدونم داره چه اتفاقی میوفته
نه میدونم دقیقا چرا داره این اتفاقات میوفته
نه میدونم تا کی این وضع ادامه داره
نه میدونم تهش چی میشه
نه میتونم مطلقا کاری درموردش کنم
از این ندونستن و نتونستن هم با تمام وجود متنفرم