«شاخص» دلآشوبم و در وجودم غوغائی بر پاست، نگاهم به یک جهت متمرکز شده، به گمانم زاویه را درست تشخیص داده ام، باید بیشتر بیاندیشم، «آیا جهت را درست شناختم!» شرط عقل نیست که بدون شاخص حرکت کنم، زاویه های متفاوتی در چشم اندازم وجود دارد. به هر سمتی که زاویه‌ی دیدم را قرار می دهم باز هم همین شک و دودلی وجود دارد، راستش آدم گیج می شود. باید نشانه‌ای بیابم تا مطمئن شوم که انتخابم درست است یا خیر! به فکر فرو می روم، نقطه‌ای روشنی در ذهنم ایجاد می شود،گویا یافتم، ولی هم چنان همان اما و اگرها وجود دارد؛! «پس اگر درست است چرا همه به سوی آن جهت حرکت نمی کنند! نمی دانم پارامترشان چیست و بر مبنای چه سنجشی اینگونه انتخاب کرده اند؟ شعارشان یکی ولی مسیرشان متفاوت است!» نگاه‌ها هر کدام به سمت زاویه ای متفاوت متمرکز شده است. مگر می شود هدف یکی باشد ولی راه متفاوت! به تجربه ثابت شده که اگر همه‌ یک دید و مقصد مشترک بیابند و با هم در یک جهت حرکت کنند خطرات و آفاتش کمتر می شود، و آن زمان که مسیر خلوت باشد تلفات پویندگان بیشتر می شود حتی اگر مسیر درستی باشد، هم چنان که طی نمودن در بیابان تاریک و جنگل ترسناک و خلوت، خطر درندگان و دزدان بیابانی را دو چندان می کند. از خودم می پرسم؛ «چرا آنها بدون نشانه می روند!چگونه می خواهند به مقصد برسند!» دلم می خواهد بر سرشان فریاد بزنم و بگویم اینجاست آن شاخص و راه امنی که به دنبالش می گردید. شروع می کنم به خواندن؛ هر زمانی که حوادث ناگوار و پیچیده بر سر راهتان آمد رجوع کنید به نائب ما، وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَةُ فَارْجِعُوا فِيهَا إِلَى رُوَاةِ حَدِيثِنَا... و در آن راه متحد و باهم یکصدا باشید و از آن دست نکشید تا به مقصد برسید وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِیعاً وَ لا تَفَرَّقُوا وَ اذْکُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ... بدانید هر زمان خدا در دلهای شما الفت قرارداد غرق در نعمت شدید.  فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ فَأَصْبَحْتُمْ بِنِعْمَتِهِ إِخْوَانًا (١) اکمال الدين صدوق، ج ٢، ص ٤٨٣. (۳)۱۰۳ سوره آل عمران #داستان_یادداشت #اغتشاش #فتنه #مریم_رضایت ┄┅═✧☫مرسلات مدیا☫✧═┅┄ http://eitaa.com/morsalatmedia