جهانآرا
الان باید با چایی تو دستم مینشستم لبهی حوض کنار چایخونه و از سرما یخ میزدم.
این نوع زندگی اصلا شایستهی من که دفعهی پیش خلوتترین سوراخای حرمم کشف کردم نیست.