۱۰ نکته مهم درباره امشب! شب ۲۳ ماهِ مبـارک مهم ترین شب،بین شب‌های قدره! از بررسی مجمـوع روایات تقریبا این فهمیده میشه که شب ۲۳ شب قدره...! لذا رعایت چند نکته ضروری است👇 اول خیلی‌مراقبت کنیم‌امشب رو از دست ندیم با یک بحث با یک بی برنامگی با یک نگاه با یک‌بدخلقی با یک مشاجره با یک حـرف بی ربط و بی جا دوم اینکه سعی کنیم از همهِ امشب استفاده کنیم یعنی از اذان مغرب تا اذان صبح ! نه فقط اون‌بخشی که‌در مسجد یا هیات و... هستیم! سـوم اینکه عمیقا هرکسی که به گردنمون حق داره رو حـلال کنیم و بگذریم از خدا بخوایم کمکمون کنه که حتی‌فراموش کنیم! چهارم اینکه حتما حتما حتما اول برای دیگر مسلمانان دعـا کنیـم از غزه و لبنـان و سوریـه تا هـر مسلمانی که این روزهـا امنیت و آسایش لازم رو‌ نداره پنجم اینـکه سعی کنیم تا طلوع آفتاب بیدار بمونیم که گویا‌برخی مـواهب الهی در ایـن بـازه زمـانی به افراد اعطا میشه! ششم اینکه حتـما صدقـه بدیم و سعی کنیم اگر امـکان داره صـدقه رو به دست خود فردی که نیازمند هست برسونیم! هفتم اینکه هر چقـدر از اعمال امشب رو میتونیم انجام بدیـم حتی اگر یه مقدار اذیت شدیم هم اشکال نداره(استثناامشب) بـرای اطـلاع از اعمـال شـب ۲۳ مراجعه کنید به مفاتیح الجنان هشتم اینـکه روز قـدر هـم مثـل شب قدر مهمه یعنی امشب که تموم شد فردا هم مراقبت کنیم و سعی کنیـم هر چقـدر که توان داریـم عمل صـالح انجـام بدیـم نهم اینکه سعی‌کنیم در مجلسی شرکت کنیم که صاحب‌نفسی در اون جلـسه حضـور داشتـه باشـه مثل‌اساتید اخلاق و علما‌ و افراد اهل تقوا و تزکیه نفس! دهم اینکه برای فرج دعا کنیم که اگر دعا نکنیم‌حقیقتا‌معلوم نیست مقدرات خودمان به‌چه شکل خواهد شد! بنده هم حقیقتا نیازمند دعا همه شما عزیزان هستم🙏 〰〰〰〰〰〰〰〰 کانال #حسین_مختاری 👇 https://eitaa.com/joinchat/600309928Cb4942735c9

امشب مارو از دعای خیرتون بی نصیب نزارین🌱

جز تو کسی مرادِ شب قدر ما که نیست... ای آرزوی هر شب احیای ما بیا🌱 @tekye_hemmat

سال جدید حقیقی از سحر امشب شروع می‌شود، یعنی از سحر شب قدر. #سید_حسن #شب_قدر @tekye_hemmat

بر اساس این کلام، امروز عید واقعیه پس عیدتون مبارک :)✨♥️

اللهم عجل لولیک الفرج... @refighfaab

صحنه ها دوباره صحنه های کربلاییه...

از حال دیشبم مینویسم حالی که قبلا هم تجربه اش کرده بودم، اما نه به کرار برخلاف عمق فاجعه که جا دارد هر روز برایم مثل دیشب باشد صفحه اینستاگرامم را باز میکنم حجمه ای از تصاویر غزه به صورتم پرت میشود طبق معمول، اولین استوری ها برایم عادی است و میفهمم باز حرامزاده ها خواب را بر چشمان فلسطینی ها حرام کرده اند. هرچه بیشتر میبینم، بیشتر دردم می آید بغض گلویم را میفشارد "پرتاب اجساد شهدا در اسمان غزه" تصاویر را بیشتر دنبال میکنم تا بفهمم ماجرا دقیقا از چه قرار است داستان از حالت عادی بودن برایم خارج میشود دردم می آید؛ از خودم بدم می آید. از بی تفاوت ها هم.‌‌.. از خودم بدم می آید چون غرق در روزمرگی و نشاط عید و سال نو و روزهای قشنگ بهار هستیم وسط روزهای خوبمان، دلمان خوش است که راهپیمایی قدس را فراموش نمیکنیم و میرویم تا مشت های گره کرده مان را نشان دنیا بدهیم. غزه آتش بس بشود یا نشود، ما زندگی مان تکانی نمیخورد خیلی خودمان را بکشیم، با چهارتا استوری و آهنگ های حماسی، این اتفاق را جشن بگیریم و شادی کنیم؛ اما باز هم خبر از ذره ای تکان در زندگی روزمره... از خودم و از روزهایی که با قدس لنای مجال شادی میکردم بدم می آید. این رسم دنیا نیست که آن طرف دنیا، هزار و یکجور بلا سرِ "انسان" هایی بیاید و این طرف، شادی و غمش نسیب ما باشد و نه تغییر دیگری... میگویم انسان، نه مسلمان، نه طرفدارِ جمهوری اسلامی، نه هیچ چیز دیگر. تنها انسان...ولی از طرفداران حقوق انسان و کسانی که شعارِ "دین من انسانیت است" سر میدهند، خبری نیست همین میشود که حالم بهم میخورد از بی تفاوت های به ظاهر روشنفکر... همان ها که در جواب استوری هایم میگویند: کشور ما خودش به اندازه کافی مشکلات دارد!!! آخر زن حسابی...چه بگویم که دلم پر است از وجدان های به خواب فرو رفته... اما به هرحال، با همه احوالات بدی که به امثال خودم و از در مقابل، بی تفاوت ها داشتم، میدانم منی که اینجا در یک روز عادی و در راه دانشگاه نشسته ام و مشغولم به نوشتن، هرچه فکر میکنم کار دیگری از من برنمی آید جز آدم بهتری بودن. اینکه در حد همین دنیای کوچک خودم، دنیا را آماده ظهور کنم و با رویای آن روزها سر کنم و دوام بیاورم. فکر نکنم من به تنهایی کاری از دستم برنمی آید. اگر در رسانه ام، استوری من کار خودش را خواهد کرد...اگر فعالیت اجتماعی دارم، اگر اطرافیانم را با اصرار به نخریدن کالای های اسرائیلی دیوانه کردم، اگر به قول مامان، هیچ وقت راهپیمایی هایمان قضا نمیشود، اگر اگر اگر....همه این ها کارهایی هستند که از دستمان برمی آید و حداقل خیالمان راحت است در برابر ظلم سکوت نکرده ایم. کارهای کوچک اما قطعا اثرگذار... و البته، در جواب آدمهایی که با افتخار چالشِ "قبلا منتظر ظهور بودم الان دلیلشم" راه انداخته اند، غرورم اجازه نمیدهد بنشینم و نگاه کنم و تنها تاسف بخورم و التماس دعای فرج کنم حاضر نیستم بی تفاوت باشم سکوت کنم چرا که ما منتظر ظهور نیستیم...ما زمینه ساز هستیم و این دو زمین تا آسمان باهم فرق میکند. شما هم بهتر است تکلیف خودت را با عاشورایی که درحال تکرار است، روشن کنی و ببینی در کدام لشکری هموطن :) همه لشکر یزید، امام حسین را به قتل نرساندند. خیلی ها فقط تماشاچی بودند و بر این ظلم سکوت کردند. تاریخ درحال تکرار است...والسلام.!