خب سلام . تراوشات ذهنیِ یک فردِ عادی؛

می‌دونین کجاش دردناک بود ؟ اینکه من همیشه به آدما دلبسته بودم وُ اونا به من وابسته. دقیقا همین. اینکه بفهمی آدما به بود وُ نبودت اهمیت نمیدن ولی تو برات مهمه اونا باشن عذاب آوره. همیشه منم که باید بقیه رو از دست بدم، هیچ کس به خاطر نداشتنِ من چیزی ازش کم نمیشه، اصلا براشون مهم نیست. اوهوم هیچ وقت هیچ کس برای داشتنِ ما نجگید اصلا نخواست که بجنگه.