یه سر به این سایت بزن و ببین کدوم شهید شبیه دل توئه؛ شاید همین یه جرقهٔ کوچک، دوباره دلت رو وصل کنه به آسمون. http://www.emtedad319.ir

_

انگار خدا با یه لبخند خیلی مهربون نشسته بالا سرم و منتظره یه کار کوچیک و قشنگ ازم ببینه تا بگه «آفرین به تو عزیزدلم، این ۱۰۰ امتیاز برای تو» هر وقتم که دلم یه ذره می‌گیره و نمی‌دونم قدم بعدی چیه، با همه‌ی وجودم می‌سپارم به خودش و اون لحظه‌ست که یه «باریکلا»ی جانانه بهم میگه و یادآوری می‌کنه که همیشه حواسش بهم هست. امشبم یدونه از همین‌۱۰۰ امتیازی‌ها بهم داد و روحم جون گرفت. چه‌حس خوبیه وقتی می‌دونی یه قدرت بزرگ با تمام وجود، هواتو داره.

- امروز مترو یه جور دیگه بود؛انگار کل واگن با حضور «دلوین» کوچولو، جون گرفت و لبخند زد. دخترکی که اسم دلبرانه‌ش واقعاً برازنده‌ش بود؛ یه موجود کوچولو پر از شور و شوق کودکانه که انقدر شاد و باصفا بود که نور امید رو پخش می‌کرد و لبخند روی لب همه مهمون کرد. یه لحظه به خودم اومدم و دیدم همه انگار رفتن توی دنیای بچگی، تو اون روزای بی‌دغدغه و پر از شادی.

گاهی باید تنها ماند تا انسان ماند.

جهل مترادف بی‌گناهی نیست.

برای حفظِ جوهر انسانیت در جهان‌زوال، گاهی باید خود را از سیل همرنگانِ بی‌خبر، جدا کرد.

_

دانشجو موذن جامعه است، خواب بماند نماز امت قضا می‌شود. -شهید بهشتی

امشب تو شلوغی بازار، جوجه‌رنگی‌ها یه حالِ دیگه داشتن. یکی‌شون هم با اون چشمای بامزه دل منو برد.نفهمیدم چی شد، تا چشم بهم زدم دیدم اومده خونه‌مون و شده مهمونِ لحظه‌هام ولی عمرِ کنار هم بودنمون کوتاه‌ بود و رفت. فقط یه دلتنگیِ رنگی جا گذاشت برام.

من شیفته‌ی گفتگوهای اتفاقی توی مترو هستم =)))