زیبایی غروبِ بیست و هشتم اردی‌بهشت.

اینم از امروز اینم از نفسای آخر اردی‌بهشت

آسمون الان اخماش توهمه عصاب نداره

خب،ممنون که بودید و حرف زدیم .

بیا باهم لواشک بخوریم،شاید بتونیم از پس این روزا بر بیایم .

دلتنگی مگه تو چی معنا میشه جز اینکه آدم یواش یواش،کم کم،درد میکشه و نباید به روی خودش بیاره ؟

اگه یه روزی کنارم نشستی قول نمیدم گریه نکنم،اشکال نداره؟

داشت ازینجا و آرامشش خوشم میومد ولی ظاهرا باید دوسه روز دیگه برگردم . امروز از دور وقتی ریل قطارو دیدم خاطره راه رفتن با بچه ها روی ریل یادم اومد،کاش اینجا بودن،اما اینبار به یه دلیل بهتر،نه مثل دفعه قبل؛ یاد لحظه ای افتادم که قطار داشت میومدو ما خودمونو شوت کردیم ازون بالا پایین و قطار بعد رد شدن برامون بوق زد،دلم آرامش اونجا رو میخواد،با اینکه یکمی باهام فاصله داشت بیخیال شدم و نشستم تو ماشین،چون اونا نبودن،پس نرفتم اونجا، نشستم پشت ماشینو رفتم .