بچه‌ها اینو صدبار توضیح دادم😭😭 یکیش که رو ساعدمه : Still Wait For Promised Saviour(a.j) یکیش که رو انگشتمه : 01:20

یعنی پارادوکس خالصید ها! شمایی که انقدر ادعاتون میشه احکام بلدید و به ناخون این و اون گیر می‌دید؛ تو کتاب احکام‌‌هاتون اینو نخوندید؟!😂😂😂 دُم خروس بیسوادیِ جماعت امر به نفرتی همینجا مشخص میشه :))

عشقم مگه بقیه با پا می‌خورن؟!😭😭😂🩰

وای قلبم یه جوری شد🥲✨✨✨ ولی خب من یکم سر ولایت امیرالمومنین رادیکالم. شرمنده🤍

منم دوستتون دارم🐳🍒 چشم.

باورم نمیشهه ادیتورم بالاخره انتهاشو جمع کرده و داره ویدئویی که سه هفته پیش بهش دادمو ادیت میکنهههه😭😭😭✨✨✨

خودم میدونم مسلح درسته🦌 اینو فرستادم که بدونید غلط املایی‌ها و هکسره‌ تو ویدئوها تقصیر ادیتوره نه من😭😭😂

عشقم شاید دلیلش اینه که جزغاله شدم یه دور ::::)))))))

واقعا من و ادیتورم فیلم سینمایی می‌سازیم براتون. هر ویدئو نزدیک ۷ میلیون آب می‌خوره. ولی شما وقتی مُردیم قدرمونو می‌دونید🫵🏻 عین اکبر عبدی.

امشب در این ساعت با گنبد امام رضا چشم تو چشم و شاخ به شاخ شده🪄✨ به فال نیک میگیرمش و شب به‌خیر ایتازاده‌های خوشگلم🫂🧡

امشب یه دختر نازنازی روبروی گنبد اومد جلو و باهام دوستی کرد. بعد لابلای حرفاش گفت: داداش ولی تو از هردوطرف فحش می‌خوری. من بودم دیگه واسشون کار نمی‌کردم. واسه هیچ وَری. چجوری میشه انقدر پوست کلفت بود؟! . . . فکر می‌کنم باید به این درک برسیم که ما پیروانِ فحش‌خور ترین مکتبِ جهانیم. دشمنان شریفی نداریم که توقع داشته باشیم رجزِ شاعرانه به هنگام نبرد سر بدن. خوراکشون دشنام و هتاکی کردنه. از اون طرف؛ الزاماً هم پیمانانِ پارسایی هم نداریم که بخوایم توقع حمایت قبیله‌ای یا غیرتِ علوی ازشون داشته باشیم. بارها شده جلوی چشم مرد و پسرِ مذهبی و ارزشی بهم هتاکی شده ولی انقدر سکوت کردن که خودم مجبور شدم دهن به گلایه باز کنم، کم اینو دیدید شماها؟! حداقل راجع به من! من از دوطرف ناامیدم و وَرَم ورِ علی و خاندانشه. اونم اگر ته دلمو قرص نکرد دیگه فقط یادِ الله، یادِ الله، یادِ الله... محبت و نفرت هیچ آدمی کوچیک‌ترین حسی در من ایجاد نمیکنه. چون ذاتِ همشونو تو روزایی که یک قدمی مرگ بودم دیدم. یک رسالت داریم و اون هم پابرجا موندنه. یک رسالت داریم و اونم سرسخت موندنه. یک رسالت داریم و اونم حفظ ریشه‌ست. نه به داد و اَخم و تخم این‌وری نه به فحش و لودگیِ اونوری نبااااید تسلیم شد. من با این جمله زندگی کردم که میگه: خدا پرونده‌ای که مردم برات می‌نویسن رو نمی‌خونه. فرقی هم میان طعنه و تعریف خَلق نیست. پس کافیه بدونی مولایِ تو؛ «فحش‌خور»ترین مقتدای جهان بود و هست. چه از زمان معاویه چه حالا. وقتی می‌بینی مسلمانانی بودن که بعد هر نماز علی رو لعن می‌کردن و تعدادشون هم کم نبوده؛ بازم روت میشه واسه اینکه یه مشت ایتازاده ی امر به تنفری بهت انگ بی‌دین و منافق و صورتی و کافر و... زدن بکِشی کنار؟! من که روم نمی‌شه. توام سفت وایسا پس! زندگی هزاران بُعد داره و شیوه ی تقلیدِ تموم اون ابعاد رو نمیشه تو رساله پیدا کرد. اونجور جاها سراغ نسخه شخصی‌ای برو که خدا واست تو جهان آماده کرده. لازمم نیست به حرف هیچ بنی بشری بکنی. چون خدا هیچ وقت با یک فریم از زندگیت قضاوتت نمیکنه. و قضاوت کسی هم به جز اون مهم نیست.