ای که می پرسی نشان عشق چیست؟ عشق چیزی جز ظهور مهر نیست. عشق یعنی مشکلی آسان کنی دردی از درمانده ای درمان کنی. در میان این همه غوغا و شر عشق یعنی کاهش رنج بشر. عشق یعنی گل به جای خار باش پل به جای این همه دیوار باش. عشق یعنی تشنه ای خود نیز اگر واگذاری آب را، بر تشنه تر. عشق یعنی دشت گل کاری شده در کویری چشمه ای جاری شده. عشق یعنی ترش را شیرین کنی عشق یعنی نیش را نوشین کنی. هر کجا عشق آید و ساکن شود هر چه ناممکن بود ،ممکن شود. عشق یعنی شور هستی در کلام عشق یعنی شعر مستی والسلام _محمدرضا شفیعی کدکنی

آرام باش عزیزِ من آرام باش؛ حکایت دریاست زندگی؛ گاهی درخشش آفتاب، برق و بوی نمک، ترشح شادمانی؛ گاهی هم فرو می‌رویم، چشم‌هایمان را می‌بندیم، همه جا تاریکی است؛ آرام باش عزیزِ من آرام باش؛ دوباره سر از آب بیرون می‌آوریم و تلالو آفتاب را می‌بینیم؛ زیر بوته‌ای از برف که این دفعه درست از جایی که تو دوست داری طالع می‌شود. _شمس لنگرودی

😭چقدر ناااز بود این

من نویسنده نیستم گزارشگرم 😔🤣 @mrxcollection

ارغوان می‌بینی؟ به تماشاگه ویرانی ما آمده‌اند… مانده‌ایم تا ببینیم نبودن را آخر قصه شنودن را پشت این پنجره‌ی بسته هنوز عطر آواز بنان مانده است شهریار اینجا شعر نقاشش را خوانده است آن شب افشاری با کسایی و قوامی و ادیب تا قرایی و فرود وان درآمد از اوج شجریان، لطفی چه شبی بود، دریغ زندگی روی از این غمکده گردانیده است ارغوان در و دیوار غریب افتاده چه تماشا دارد؟ _هوشنگ ابتهاج

ارغوان چیزی بسیار فراتر از یک درخته شاید هم بیشتر از چیزی که ما،از درخت ها میشناسیم،احساس ابتهاج چیزی بوده در اندازه اون درخت. احساس یک موجود زنده. ابتهاج شعر رو،برای ارغوانش می‌گه. گله می‌کنه از گردشگران از همه جا بی‌خبری که گردششون،از خانه پر قصه ارغوانِ ابتهاج شروع می‌شه.

وقتی میرم گلستان و سر شهدای جنگ رمضان میرم، یاد جمله رضاکاظمی میوفتم که میگه: دیروز با مردگان زندگی کردیم، امروز به فاتحه‌ی شان می رویم،فردا به دیدارشان، انگار همه ی مان فرزندان سقط شده ی حواییم!

و دیگر غم تمام نخواهد شد. امشب سوگ بسیار دیدم،شرم،سرزنش یا کسانی که اندکی غم را سوژه کرده بودند و تو را یک محتوای تبلیغاتی دیده بودند،غم بیکران و مهم تر از همه،عشق. بانی تمامشان،عشقی که جانم را بیش از هرآنچه تا به آن لحظه دیده بودم بیشتر پاره کرد. عاشقت بودند،با ذره به ذره احساساتی که یک انسان ظرفیت داشتنش را داشت دوستت داشتند،دارند و هرگز این را به یک فعل منفی تبدیل نخواهند کرد. البته، این را تو از همه ما بهتر می‌دانی، تو و راز غیر زمینی بزرگت بزرگ تر هر آدم بزرگی هستی که تا به حال دیده ام. نه سال زمینی،نه سالگی. آنیلای غیر زمینی عزیزم،نه سالگیت مبارکت باشد.