من نویسنده نیستم گزارشگرم 😔🤣 @mrxcollection

ارغوان می‌بینی؟ به تماشاگه ویرانی ما آمده‌اند… مانده‌ایم تا ببینیم نبودن را آخر قصه شنودن را پشت این پنجره‌ی بسته هنوز عطر آواز بنان مانده است شهریار اینجا شعر نقاشش را خوانده است آن شب افشاری با کسایی و قوامی و ادیب تا قرایی و فرود وان درآمد از اوج شجریان، لطفی چه شبی بود، دریغ زندگی روی از این غمکده گردانیده است ارغوان در و دیوار غریب افتاده چه تماشا دارد؟ _هوشنگ ابتهاج

ارغوان چیزی بسیار فراتر از یک درخته شاید هم بیشتر از چیزی که ما،از درخت ها میشناسیم،احساس ابتهاج چیزی بوده در اندازه اون درخت. احساس یک موجود زنده. ابتهاج شعر رو،برای ارغوانش می‌گه. گله می‌کنه از گردشگران از همه جا بی‌خبری که گردششون،از خانه پر قصه ارغوانِ ابتهاج شروع می‌شه.

وقتی میرم گلستان و سر شهدای جنگ رمضان میرم، یاد جمله رضاکاظمی میوفتم که میگه: دیروز با مردگان زندگی کردیم، امروز به فاتحه‌ی شان می رویم،فردا به دیدارشان، انگار همه ی مان فرزندان سقط شده ی حواییم!

و دیگر غم تمام نخواهد شد. امشب سوگ بسیار دیدم،شرم،سرزنش یا کسانی که اندکی غم را سوژه کرده بودند و تو را یک محتوای تبلیغاتی دیده بودند،غم بیکران و مهم تر از همه،عشق. بانی تمامشان،عشقی که جانم را بیش از هرآنچه تا به آن لحظه دیده بودم بیشتر پاره کرد. عاشقت بودند،با ذره به ذره احساساتی که یک انسان ظرفیت داشتنش را داشت دوستت داشتند،دارند و هرگز این را به یک فعل منفی تبدیل نخواهند کرد. البته، این را تو از همه ما بهتر می‌دانی، تو و راز غیر زمینی بزرگت بزرگ تر هر آدم بزرگی هستی که تا به حال دیده ام. نه سال زمینی،نه سالگی. آنیلای غیر زمینی عزیزم،نه سالگیت مبارکت باشد.