بعضی آدما هستن که حس زندگی و امید میدن، خب درسته زندگی‌شون گل و بلبل نیست یا شاید از خیلی‌ها غمگین‌تر و خسته‌تر باشن ولی همون آدما وقتی باهات حرف می‌زنن یه جورایی بهت انرژی مثبت می‌دن نمی‌دونم خودشون هم به اون چیزایی که می‌گن اعتقاد دارن یا اصلا نه ولی فقط می‌دونم و احساس میکنم که اینطور ادما باهات مهربونن و یه حس خوب بهت می‌دن که میگه ارزشش رو داره پاش بایستی ، همون چند ساعتی که کنار این آدمایی ، ادمایی که ممکنه پینترستی و کامل نباشن و اگه پرس و جو کنی لایف استایل خاصی نداشته باشن همونا بهت ی حس گرما بخش منتقل میکنن این آدما مثل یه پنجره‌ان که نور منعکس میکنن حتی اگه پشت پنجره خودشون تو تاریکی نشسته باشن ، حداقل میدونی قلبشون روشنه .

وای چرا چرت و پرت می‌گم