مرا به رندی و عشق آن فضول عیب کند که اعتراض بر اسرار علم غیب کند کمال سر محبت ببین نه نقص گناه که هر که بی‌هنر افتد نظر به عیب کند ز عطر حور بهشت آن نفس برآید بوی که خاک میکده ما عبیر جیب کند چنان زند ره اسلام غمزه ساقی که اجتناب ز صهبا مگر صهیب کند کلید گنج سعادت قبول اهل دل است مباد آن که در این نکته شک و ریب کند شبان وادی ایمن گهی رسد به مراد که چند سال به جان خدمت شعیب کند ز دیده خون بچکاند فسانه حافظ چو یاد وقت زمان شباب و شیب کند ✏ «حافظ»

‌🎶 آرایش غلیظ 🗣 همایون شجریان

در خیالات مبهمم بودم یک نفر داشت چای دم میکرد عاشق چای بود ، مثل خودم چای ما را شبیه هم می‌کرد کاش میشد که حرف هایم را رو به روی تو مو به مو بزنم تا که آزرده خاطرت نکنم ، باز باید به شعر رو بزنم...

‌🎶 تو 🗣 فرامرز اصلانی

به قول بزرگی که میگفت؛ درد دارد وقتی ساعت ها می‌نشینی و به حرفایی که هیچوقت قرار نیست بگویی؛ فکرمیکنی . .

قهوه ام ،چایم، شده دمنوش لب های بهار شهد وشیرینی شده تصویر فال امشبم

‌🎶 یا بفرما بسرایم 🗣 رشید رضایی

آن زمان کآرزوی دیدن جانم باشد در نظر نقش رخ خوب تو تصویر کنم گر بدانم که وصال تو بدین دست دهد دین و دل را همه دربازم و توفیر کنم ✏ «حافظ»

دوش گفتم بکند لعل لبش چاره من هاتف غیب ندا داد که آری بکند کو کریمی که ز بزم طربش غمزده‌ای جرعه‌ای درکشد و دفع خماری بکند یا وفا یا خبر وصل تو یا مرگ رقیب بود آیا که فلک زین دو سه کاری بکند ✏ «حافظ»

از بیم رقیب طواف کویت نکنم وز طعنهٔ خلق گفتگویت نکنم لب بستم و از پای نشستم اما این نتوانم که آرزویت نکنم ✏ ابو سعید ابوالخیر

‌🎶 گران 🗣 هادی حدادی

رندانه زود خیزید غوغا کنیم غوغا هر جا که عاقلی هست شیدا کنیم شیدا در پرده چند رقصیم تا خویشتن پرستیم دستی زنیم دستی افشا کنیم افشا در کوی نیک نامان نام و نشان نداریم خود را ز ننگ هستی رسوا کنیم رسوا در رهگذری نیست تو دیوانه ندانی گمگشته ز خود عاشق مستانه ندانی جمعی شده حیران ز تو پرسند کجایی این شاهد دل کیست به کاشانه نداری بتخانه گر تهی شد فکر دگر نمائیم در کوی می پرستان مأوا کنیم مأوا تا چند پرس پرسان از کو به کو دویدی گمگشته ی نهانی پیدا کنیم پیدا هر مرده دل که باشد آریم در خرابات جامی ز می کشانیم احیا کنیم احیا ✏ درویش حسن خراباتی