عادی نیست که خودمو یادم بره از دوست داشتنت

حاضرم قسم بخورم هیشکی تو دنیا اندازه ی من عاشقت نیست اندازه ی من چشماتو دوس نداره اندازه ی من غرق خنده هات نمیشه

یگانه برام بگیر

من خودم برا خودم همچین عروسی ای میتونستم بگیرم الان نه اینجا بودم نه داشتم برای امتحانا خر میزدم🗿

خواب خیلی خوبه

خواب عشقه نفسه زندگیه

خواب بوس بوسیه

خیلی موقع ها خواستم از کل دنیا و مجازی و هرچیزی که هست کناره‌گیری کنم و برم یا گوشه ی دنیا با آدم مورد علاقم جایی که هیشکی مارو نشناسه بریم تو یه کلبه ی کوچیک و وسایل ساده دور از هر حاشیه ای زندگی مونو بکنیم

و گاهی اوقات هم اینقدر دوس دارم برم تو اتاقم و درو چهار قفله کنم و از آدما فاصله بگیرم ولی درو نیمه باز میزارم تا بیان دنبالم ترسو‌ام و دست من نیست این ترس طرد شدن و از دست دادن

و هم اکنون یگانه ای را می‌بینید که تاریخ باعث شد زوال عقلی بگیرد