اگر می‌دانستم آنقدر حرامزاده بودی هرگز هرگز با تو هم‌کلام نمی‌شدم

در خیالات خودم در زیر بارانی که نیست. می رسم با تو به خانه، از خیابانی که نیست. می نشینی رو به رویم خستگی در میکنی. چای می ریزم برایت توی فنجانی که نیست. باز میخندی و میپرسی که حالت بهتر است؟ باز میخندم که خیلی.! گرچه میدانی که نیست. چشم می دوزم به چشمت ، می‌شود آیا کمی دست هایم را بگیری بین دستانی که نیست؟ میروی و خانه لبریز از نبودت می‌شود. باز تنها میشوم با یاد مهمانی که نیست. رفته ای و بعد تو این کار هروز من است. باور اینکه نباشی کار آسانی که نیست..!

سلام بر ابی و زندگی در ان.

میتونی صدام کنی لیمو شیرین ، چون اگه یه لحظه بهم توجه نکنی تبدیل میشم به زهرمار .

متأسفانه من حساس تر از چیزی هستم که به نظر میام، پس اگه فکر کردی که ناراحت نشدم، شدم فقط سکوت کردم تا از درگیری و دردسر دوری کنم.

آیا زمانی که چیزی جز روح دردمندم برایم باقی نمانده است، همچنان مرا دوست خواهی داشت؟

ظاهر و زیبایی، بعد از یه مدت دیگه به چشم نمیاد. شعور و ذوق و درک و فهمِ طرف مقابلته که تا آخر عمر برق چشاتو زنده نگه می‌داره.

از انجام کارای سخت خوشم نمیاد، مثلا هضم حرفای چرت و پرت .

آره عزیزم تو خنده دار ترین و مسخره ترین موضوعی بودی که راجبش گریه کردم.

ولی الان که دارم فکر میکنم دیوونه کساییم که یهویی بوسم میکنن