من ایرانی ام پاک و آزاده ام به وقتِ خطر جانفدای دیار میاندارِ میدانِ جانبازی ام که از ما سفر کرده ترس و فرار منم تیغِ میهن به وقتِ خطر سرم نذرِ این خاکِ والاگهر که گر مهرِ ایران نباشد چه سود اگر بر ستونِ تنم مانده سر؟! درختم که باکم نباشد اگر که در خاکِ ایران بیفتد تنم به وقتِ غم آن ابرِ بارانی ای که بر آهِ کشور ببارد منم هم از شرق و غرب و شمال و جنوب همه خاکِ ایران سرای من است به نبضِ تپش های قلبم قسم که این رشته هرگز نخواهد گسست غلامِ سرِ کویِ حیدر منم که در قابِ قلبم خدا پیش روست من آن نوکرِ حضرتِ مادرم که همواره گمنامی ام آرزوست... فداییِّ مامِ وطن را چه غم اگر نامِ او رفته باشد زِ یاد؟ که از کودکی یکصدا خوانده ایم: «چو #ایران نباشد تن ما مباد» ✍🏻 بشریٰ #شعر

اینم براتون نفرستاده بودم:

شب بود و تاریکی پناهِ عیشِ ظالم بود... شب بود و بر هر ظلم، ظلمت پرده افکنده... شب بود و اهریمن، چه دهشتناک می‌خندید مسرورِ قدرت، از غروری کاذب آکنده... شب بود و در آن ناله های بیصدا گم بود چشمی نمی‌دید آنچه کرد آن دیوِ درّنده آری جهان غرق سکوت و بی تلاطم بود گویی نبود از آنچه رخ می‌داد شرمنده! ناگاه، نوری از میان ناله ها سر زد نوری سراسر شور و غیرت، سرخ و تابنده... طوفان رسید و پرده شب را کنار انداخت عریان حقیقت دیده شد در چشم بیننده دنیا به چشمش دید: دیوِ قصه، موشی بود! موشی کثیف و پست و بی شرم و فریبنده... دیگر جهان فهمیده بود از موش ترسی نیست! یار و هوادارش به دنیا شد سرافکنده انسان ز هر سوی جهان از خواب شد بیدار شد موشِ خونخوارِ حقیر از وحشت آکنده! بر کودکان و بی پناهان، پیر و بیماران، از ترس و وحشت حمله ور شد موشِ بازنده بر صورتِ مهتابِ زن ها چنگ و دندان زد؛ شاید دوباره دیده شد پر زور و غرّنده! اما مگر راهِ نجاتی مانده دِژمن را؟! دیگر ندارد زو اثر دنیای آینده دیگر جهانی دیده است آن ظلمِ بی حد را مهر سکوت افتاده از لب های گوینده دیگر تمامِ پایه هایِ ظلمِ دژمن را «طوفانِ الأقصی» به زیبایی پراکنده... ✍🏻 بشریٰ #شعر

یه #مرگ_بر_اسرائیل هم بنویسیم حالا که اینو گذاشتیم🔥

آیا یادتان هست که اینجا لینک ناشناس برای نظر دهی دارد؟

مثل این که کار نمی‌کنه اصلا😂

خب پیوی که وجود داره در هر صورت

خب بذارید یه دونه هم امام حسینی براتون بذارم حالا که داریم وارد شعبان می‌شیم

ای شعله نور خدا در جان مشتاقان، حسین! ای آن که از نامت همه عالم بگیرد جان حسین دردم غم هجران تو، درمان من شش گوشه ات آری تویی بر عاشقان، هم درد و هم درمان حسین ای حضرت نور الیقین، ای پادشاه مؤمنین ای جلوه اعلای دین، ای مظهر ایمان حسین ای آن که حتی روی نی، شد قاری قرآن سرت ای آیت اعجاز حق، ای باطن قرآن حسین آتش به قلب عالمِین افکنده عاشورای تو باید بماند تا ابد، این شعله ها سوزان حسین «لا تبرد» این آتش که تو افکنده ای در جان ما تا روز فتح منتقم، تا آخر دوران، حسین... ✍🏻 بشریٰ #شعر

من کل عمرم شیعه‌ی اولاد حیدر بوده ام مرثیّه خوانِ روضه‌ی هر سالِ مادر بوده ام ماه محرم تا صفر، رخت عزا کردم به تن در ماه شعبان مادحِ انوارِ اطهر بوده ام از شنبه با نام نبی هر هفته ام می‌شد شروع هر جمعه اهلِ ندبه‌ی خورشیدِ آخر بوده ام یک گوشه‌ی قلبم نجف، آن سوی دیگر سامرا دلتنگ روزِ اربعینِ شاهِ بی سر بوده ام مشتاق عطر مشهد و مست ضریح کاظمین آشفته حالِ غربتِ آن چارِ دیگر بوده ام دست از درِ این خانِدان هرگز ندارم تا ابد اوج سعادت بوده که، مسکینِ این در بوده ام غرق گناهم گرچه من، اما نرانیدم زِ در... من ریزه خوارِ سفره‌ی موسی بن جعفر بوده ام ✍🏻 بشریٰ #شعر

نظر هم که نمی‌دید

حداقل برید اینو بخونید https://eitaa.com/Concave_mirror/213