این چند روز بیماری که کمتر از یک هفته طول کشید، در نظر من خیلی طولانی‌تر و سخت‌تر گذشت... وقتی دیشب برای اولین بار بدون خوردن مُسَکِن خوابیدم، وقتی دیشب به علت درد تا صبح بیدار نموندم، وقتی دیشب بعد از گرم شدن چشمام و آماده شدن برای خواب، بعد از چند دقیقه از درد و ضعف ناگهانی از خواب نپریدم، وقتی امروز دیگه نیازی به مُسَکِن نداشتم، بدون درد راه رفتم، بدون درد و بی‌اشتهایی غذا خوردم و بعد از مدتها بلند شدم تا برای خانواده افطاری درست کنم؛ واقعا از ته دل خداروشکر کردم بابت نعمت سلامتی❤️‍🩹 و از خودم خجالت کشیدم که قبل از بیماری، شکرگذار این نعمت مهم و بزرگ خداوند نبودم...

واقعا مورد علاقمه:

حس میکنم سلب توفیق شده ازم!

مطالب از مغز و زبانم، به قلمم جاری نمیشن...

نمیتونم بنویسم.

یکی از نعمت های بزرگ و مهم دیگه‌ای که باید بابتش خداروشکر کنم، نعمت حُب اهل‌بیت تو قلبمه❤️‍🩹 کاش لایق باشم و قدر بدونم...

پویش یادم باشه رو دیدین؟

خداوند تنها قدرت لایتناهی دنیاست، هرکس پشتش به این قدرت بزرگ گرم باشه دیگه از قدرت های تموم شدنی و کوچیک نمی‌ترسه.

میدونستید که شیطان همیشه مؤمن رو بین دوراهی یأس و غرور قرار میده؟ یا مأیوس و یا مغرور... +این وقت شب بیدار شدی و داری نماز شب میخونی؟ تو دیگه تَهِشی (غرور) +حالا یک شب پاشدی دو رکعت نماز بخونی دیگه. بقیه بیشتر از اینا انجام میدن، کار تو چه ارزشی داره آخه؟ (یأس)

؛ آقای پزشکیان بارک‌الله؛ حق فرمایش کردید الحق و انصاف..

یا صاحب الزمان؛ در کوی نیک‌نامان ما را گذر ندادند! گر تو نمی‌پسندی تغییر ده قضا را...

شما رو نمیدونم؛ ولی من همیشه بین مرز باریکِ ناامیدی و غرور دارم دست و پا میزنم..!