رمزگشایی از تحریف به نقیصه غربگرایان در خصوص دیدگاه امام نسبت به «جمهوریت» نقدی بر سخنرانی اخیر سروش محلاتی [صفحه 4 از 7] امام در سخنرانی 22آبان1357 تصریح می‌کنند که «تأسیس جمهوری اسلامی» در مبارزات انقلابی ملت ایران یک اصل اساسی است اما چرا آقای محلاتی این اصل را هم ذکر نمی‌کنند و تنها به پررنگ کردن دفاع امام از «جمهوریت» آن هم در برابر اندیشه‌های سلطنت‌طلبانه امثال بازرگان بسنده می‌کنند؟ سخنان امام در خصوص لزوم «تأسیس جمهوری اسلامی»: «اصل سوم ما این است که ما حکومت اسلامی می‌خواهیم. یک جمهوری اسلامی که‏‎ ‎‏به آرای مردم رجوع می کنیم و شرایط را هم می گوییم. این شرایط در اسلام هست.‏‎ ‎‏هرکس را می خواهید تعیین کنید، هر که این شرایط را دارد این را بخواهند. شرایطش‏‎ ‎‏نباشد که هر دزدی را بخواهند قرار بدهند. هیچ عاقلی این را نمی پذیرد که هر دزدی را‏‎ ‎‏بخواهند قرار بدهیم؛ و قرار هم نمی دهند.‏»(صحیفه امام ج4 ص496) با نکات پیش‌گفته مشخص شد که منظور امام از بیان این‌که: «هرکسی، هر جمعیتی، هر‏‎ ‎‏اجتماعی حق اولی‌اش این است که خودش انتخاب بکند یک چیزی را که راجع به‏‎ ‎‏مقدرات مملکت خودش است» صرفا در مقام پاسخ به هواداران سلطنت مشروطه بودند و با توجه به قرائن متصل در متن بیانات امام، برخلاف تفسیرهای سکولار از کلام ایشان، نمی‌خواستند بگویند که مردم هرکسی را که دوست داشتند انتخاب کنند ولو این‌که آن فرد شرایط اسلامی را نداشته باشد. تبیین تاریخی-متنی سخنرانی26 و 30تیر1358 این سخنرانی امام خمینی نیز در ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی و در زمان دولت موقت به نخست‌وزیری مهدی بازرگان و حضور پررنگ اعضای نهضت آزادی بود. پیش از این تاریخ مردم به نظام جمهوری اسلامی رأی داده بودند و رژیم سلطنتی از حیث حقوقی برچیده شده بود اما مسئله اساسی این‌جا بود که رئیس دولت موقت جمهوری اسلامی هم‌چنان بر دیدگاه خود مبنی بر لزوم حفظ رژیم سلطنتی مصرّ بود و در مصاحبه خود این دیدگاه را علنا بیان می‌کرد که نمونه آن را به نقل از مصاحبه فالاچی با بازرگان در تاریخ 26شهریور1358 بیان کردیم. طبیعی بود که تشکیک‌ها و تردیدهای نفر دوم کشور در سطح مسئولین و مردم اثرگذار باشد به ویژه که نظام جمهوری اسلامی چند ماهی بیش‌تر نبود که در یک رفراندوم عمومی به وجود آمده بود. بنابراین امام خمینی قدس سره الشریف به عنوان رهبر جمهوری اسلامی به تبیین مزیت‌های نسبی جمهوریت می‌پرداخت تا شبهه‌افکنی‌های رئیس دولت موقت خنثی شود و مسئولین میانی و مردم در ابتدای راه جمهوری اسلامی نسبت به اصل نظام دل‌سرد نشوند. علاوه بر این، مسئولان کشوری در آن تاریخ به تازگی در نظام جمهوری قرار گرفته بودند و این امکان وجود داشت که رسوبات نظام سلطنتی در تصمیم‌گیری و نوع رفتار آنان با مردم تأثیر بگذارد به ویژه آن‌که این مسئولان بنا بود انتخابات مجلس خبرگان بررسی قانون اساسی را برگزار کنند و این احتمال وجود داشت که سابقه خراب رژیم گذشته در برگزاری انتخابات، در نحوه اجرای این انتخابات نیز اثر سوء بگذارد. گفتنی است این نکات در متن همین سخنرانی قابل برداشت است و مخاطبان محترم می‌توانند به متن کامل صحیفه در این بخش مراجعه کنند.بنابراین تبیین شاخصه‌های جمهوریت نظام توسط امام علاوه بر پاسخ به شبهات امثال بازرگان، برای سایر مسئولان کشوری جنبه تربیتی نیز داشت. ▫️دعوت به #روزنه👇 https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053

رمزگشایی از تحریف به نقیصه غربگرایان در خصوص دیدگاه امام نسبت به «جمهوریت» نقدی بر سخنرانی اخیر سروش محلاتی [صفحه 5 از 7] امام خمینی چهار روز پس از سخنرانی 26تیر1358 تذکر مجددی را نسبت به حیث مردمی «جمهوری اسلامی» می‌دهند. ایشان در این سخنرانی ویژگی‌های غیرمردمی و غیراسلامی رژیم سابق از جمله استفاده از موسیقی برای تخدیر و تباهی جوانان را برشمردند و نابودی روحی انسان‌ها را یکی از اهداف رژیم سابق دانستند و در ضمن آن به مخالفت شهید مدرس به جمهوریت رضاخانی می‌پردازند که این بخش مورد استناد آقای محلاتی قرار گرفت: « ‏‏هیاهو کردند، فریاد کردند که ما می خواهیم شما را به دروازۀ «تمدن بزرگ» برسانیم‏‎ ‎‏و واقع مطلب دور کردن ملت بود از اصل تمدن، تا چه رسد به «تمدن بزرگ»! همه را‏‎ ‎‏دور کردند از تمدن؛ از آنی که استقلال انسان را درست می‌کند؛ استقلال فکری انسان. تا‏‎ ‎‏انسان استقلال فکری نداشته باشد، نمی تواند یک فرد مفیدی باشد، و این‌ها می‌خواستند‏‎ ‎‏فرد مفید پیدا نشود، اصلاً از انسان می ترسیدند. این‌ها دیدند که یک مُدرّس،‏‎‎‏ در زمان‏‎ ‎‏رضا خان یک مُدرّس بود که در مجلس بود ـ نگذاشت رضا خان آن وقت که جمهوری‏‎ ‎‏را می‌خواست درست بکند، مُدرّس نگذاشت درست بکنند. ولو برخلاف مصالح شد، و‏‎ ‎‏اگر شده بود بهتر بود، لکن آن وقت اینها نظر سوء داشتند. یعنی او به سلطنت که نرسیده‏‎ ‎‏بود، او می خواست رئیس جمهور بشود؛ و بعدش حالا کارهای دیگر بکند و کسی که‏‎ ‎‏جلوی او را گرفت مُدرّس بود که نگذاشت این کار عملی بشود. »(صحیفه امام ج9، ص203-202) بنابراین کارکرد سخنرانی 30تیر58 که به صورت ناقص مورد استناد آقای محلاتی قرار گرفت زدودن رسوبات فرهنگی عصر منحوس پهلوی بود و البته امام خمینی شاره‌ای گذرا به مزیت نسبی جمهوریت نسبت به سلطنت نیز داشتند. نتیجه‌ای که تا کنون گرفته شد این است که امام خمینی در مواجهه با اندیشه‌های سیاسی ارتجاعی امثال بازرگان که تا آخرین نفس از سلطنت مشروطه دفاع کردند به تبیین مزایای جمهوریت پرداختند اما بلافاصله و حتی در همان سخنرانی نظام مطلوب خود را «جمهوری اسلامی» معرفی کردند نه یک کلمه کم‌تر نه یک کلمه بیش‌تر. اندیشه امام خمینی در این زمینه کاملا مشخص است. امام نه «سلطنت مطلقه» را می‌پذیرد، نه «سلطنت مشروطه»، نه «جمهوری»، نه «جمهوری دموکراتیک» و نه هیچ‌کدام از نظام‌های خرد و کلان و تنها نظامی که به تصریح امام و رأی ملت تحقق یافت «جمهوری اسلامی» بود. اما در این میان معلوم نیست که آقای محلاتی چرا اندیشه مبین امام را کنار می‌گذارد و به فرضِ خاصِ تزاحم میان «جمهوری» و «سلطنت» می‌پردازد. به راستی چرا آقای محلاتی این موضوع خاص را انتخاب کرد و بدون آن‌که بگوید کلمات امام در خصوص مزایای جمهوریت غیراسلامی مربوط به جنگ و جدال با امثال بازرگان است، با استفاده گزینشی و تحریف‌آمیز از چند کلمه از کلمات بنیانگذار فقید نظام اسلامی؛ تلاش کرد به زعم خود تفسیری بدیع و علمی از مبانی امام ارائه دهد حال آن‌که در این سخنرانی با برداشتی ژورنالیستی و تحریف‌آمیز از برخی مبانی فکری امام مواجهیم که سطح بحث را در حد تفسیر به رأی از مبانی امام تنزل داده است. ▫️دعوت به #روزنه👇 https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053

رمزگشایی از تحریف به نقیصه غربگرایان در خصوص دیدگاه امام نسبت به «جمهوریت» نقدی بر سخنرانی اخیر سروش محلاتی [صفحه 6 از 7] طرح بحث آقای محلاتی نه تنها ناقص و تحریف‌آمیز بود بلکه ضرورت و فایده آن نیز مشخص نیست. آیا امروز با گذشت بیش از 40 سال از استقرار نظام جمهوری اسلامی، تزاحمی میان «استبداد» و «جمهوریت» مطرح است؟ آیا اتباع بازرگان دوباره سودای برقراری سلطنت مشروطه کرده‌اند که آقای محلاتی مزایای جمهوریت از نگاه امام را یادآوری می‌کند؟ آیا آقای محلاتی نظام فعلی را نظامی استبدادی می‌بیند و می‌خواهد با طرح فرض «تزاحم جمهوری با استبداد» به زعم خود دریچه‌ای جدید به فضای سیاسی کشور بگشاید؟ یا این‌که می‌خواهد با برجسته‌سازی ناشیانه «جمهوریت» در کلام امام به هر نحو که شده ایشان را طرفدار جمهوریت منهای اسلامیت یا جمهوریت لابشرط نسبت به اسلامیت جلوه دهد؟پاسخ به این سؤالات نیازمند بازخوانی محققانه برخی مواضع رادیکال و مشکوک جناب آقای محمد محلاتی در سال‌های اخیر از جمله نوشته‌جات وی پیرامون #استبداد_دینی است. در خاتمه این بخش بهتر است بخشی از کلمات دقیق و صریح امام در خصوص «جمهوری اسلامی» به عنوان ترکیبی بسیط را عرضه کنیم. هرچند تجمیع و ارائه این کلمات در تشریح دیدگاه امام نسبت به جمهوریت و قیود لازم آن وظیفه آقای محلاتی بود: «رژیم اسلامی و جمهوری اسلامی، یک رژیمی است متکی بر آرای‏ عمومی و رفراندم عمومی و قانون اساسی‌اش قانون اسلام و باید منطبق بر قانون اسلام‏‎ ‎‏باشد؛ و قانون اسلام مترقی‌ترین قوانین است.»(30مهر1357 صحیفه امام ج3 ص515) «‏‏حکومت «جمهوری اسلامی» مورد نظر ما از رویه پیامبر اکرم (ص) و امام علی ـ علیه‏‎ ‎‏السلام ـ الهام خواهد گرفت و متکی به آرای عمومی ملت خواهد بود و شکل حکومت با‏‎ ‎‏مراجعه به آرای ملت تعیین خواهد گردید.»(15آبان1357 صحیفه امام ج4 ص334) با وجود سخن اخیر که از امام ذکر شد، القائات ناصحیح محلاتی و ادعای آن‌که جرقه جمهوری‌خواهی در ذهن علما از جمله امام از جمهوری‌خواهی رضاخانی زده شده است امری واهی و بی‌مستند است. ادامه کلمات امام: «‏‏ماهیت جمهوری اسلامی این است که با شرایطی که اسلام برای حکومت قرار داده‏‎ ‎‏است، با اتکا به آرای عمومی ملت، حکومت تشکیل شده و مجری احکام اسلام باشد.»‏(20آبان1357، صحیفه امام ج4 ص479) « نظر ما، که ملت هم با آن موافق است، این است‏‎ ‎‏که پس از، از بین رفتن حکومت قلدری و خلاف اسلامی شاه، یک دولت اسلامی و‏‎ ‎‏یک جمهوری اسلامی متکی به قوانین اسلام و آرای مردم که اکثریت قریب به اتفاق‏‎ ‎‏مسْلم هستند، در ایران مستقر بشود و احکام اسلام آن طور که هست اجرا گردد، و همه‏‎ ‎‏مطالب ایران و نظام آن بر طبق خواست‌های اسلامی جریان پیدا کند.‏»(21آبان1357 صحیفه امام ج4 ص455) «جمهوری، به همان معنایی است که همه جا جمهوری است. لکن این جمهوری بر‏‎ ‎‏یک قانون اساسی‌ای متکی است که قانون اسلام است. این‌که ما جمهوری اسلامی‏‎ ‎‏می گوییم برای این است که هم شرایط منتخب و هم احکامی که در ایران جاری می شود‏‎ ‎‏این‌ها بر اسلام متکی است، لکن انتخاب با ملت است و طرز جمهوری هم همان‏‎ ‎‏جمهوری است که همه جا هست.‏»(22آبان1357، صحیفه امام ج4، ص479) در سال‌های اخیر برخی نویسندگان با حذف تأکید امام بر مقید بودن جمهوری به مبانی اسلامی در مطلب اخیر که از امام ذکر شد، صرفا به این بخش که «جمهوری همان‌گونه که هست» تأکید و تکیه می‌کنند که این خود تحریفی آشکار است. ▫️دعوت به #روزنه👇 https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053

رمزگشایی از تحریف به نقیصه غربگرایان در خصوص دیدگاه امام نسبت به «جمهوریت» نقدی بر سخنرانی اخیر سروش محلاتی [صفحه 7 از 7] یکی از صریح‌ترین سخنان امام خمینی در نفی «جمهوریت منهای اسلام» در تاریخ 8بهمن1357 ایراد شد. ایشان حامیان «جمهوریت منهای اسلام» و «سلطنت‌طلبان» را دو روی یک سکه می‌بینند و این‌گونه می‌فرمایند: «تا حالا ما گرفتار لاف‌ها و گزاف‌های محمدرضا خان بودیم؛ به صورت شاهنشاهی و‏‎ ‎‏اعلیحضرتی آریامهری! حالا ما گرفتار «ملیت» و «آزادی» و این حرف‌ها هستیم. سر قبر‏‎ ‎‏دکتر مصدق برویم و ـ عرض کنم ـ از این حرف‌ها! ...ما می‌بینیم همان بساطی که در زمان محمدرضا‏‎ ‎‏خان ـ شاه سابق ـ بود حالا هم همان‌ها دارد اجرا می شود. همان‌هاست. آن وقت آدم‏‎ ‎‏می‌کشتند حالا هم آدم می کشند، آن وقت غارت می‌کردند حالا هم غارت می‌کنند،‏‎ ‎‏آن وقت از اجتماعات جلوگیری می‌کردند حالا هم جلوگیری می کنند. زورشان‏‎ ‎‏نمی‌رسد والاّ دو نفر آدم را نمی‌گذاشتند با هم جمع بشوند.. همان برنامه است، همان بساط است؛ تغییر اسم می‌دهند. یک ‏‏[‏‏روز‏‏]‏‎ ‎‏اسمش شاهنشاهی می‌شود، یک روز ملیت و جمهوری دموکراتیک و این حرف‌ها. این‌ها با‏‎ ‎‏اسلام بد هستند، با جمهوری‌اش خوبند! آن تکه دومش که جمهوری اسلامی است با‏ این بد هستند. آن‌ها دشمن اسلامند. اگر نیستند، چرا وقتی برنامه‌تان را می‌دهید می‌گویید‏‎ ‎‏جمهوری دموکراتیک؟ اسلام چه گناهی کرده؟ اسلام به شما چه کرده؟ شما خوب‏‎ ‎‏نیستید با اسلام برای اینکه اسلام است که جلوی منافع شخصی را می‌گیرد، اسلام است که‏‎ ‎‏نمی‌گذارد این گردن کلفت‌ها زندگی اشرافی بکنند، یا زندگی آن‌‌طوری که دلشان‏‎ ‎‏می خواهد بکنند. اسلام تعدیل می‌کند. اسلام است که نمی‌گذارد اجانب بر مسلمین‏‎ ‎‏حکومت بکنند، اسلام است که جلوی ظلم را می‌گیرد، جلوی دیکتاتوری را می‌گیرد.‏‎ ‎‏»(صحیفه امام ج5 ص547-546) با این اوصاف مشخص است که «جمهوریت منهای اسلام» در اندیشه امام خمینی جایگاهی ندارد و علت طرح و برجسته‌سازی فرض کم‌ثمر «تزاحم میان سلطنت و جمهوری» نیز مشخص نیست هرچند با توجه به رویه جناب آقای محلاتی در برجسته‌سازی و القای گزینشی برخی مواضع امام، احتمالاتی به ذهن می‌رسد(!!!) #تحریف_امام #پیوند_سکولاریسم_حوزوی_با_سکولاریسم_عرفی ▫️دعوت به #روزنه👇 https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053

یک نکته انتخاباتی وسعت مشرب، چتر گسترده، عطوفت حداکثری، کار جهادی شبانه‌روزی، عشق بی‌اندازه به نظام و امام و رهبری و مردم(از همه طیف‌ها و تیپ‌ها)، اقتدار و ثبات سیاسی، فسادستیزی و عدالتخواهی، صداقت گفتاری و رفتاری و صفای باطن، در کنار مرزبانی حریم فکری/سیاسی انقلاب اسلامی، مرزبندی با بیگانه و بیگانه‌پرستان، پاسبانی از حریم شریعت، نفوذشناسی و نفوذناپذیری، عدم انفعال از ملامت دشمن، عدم خوف از جوسازی رسانه‌ای بدخواهان، عدم تلخکامی از نقد ناصحانه دوستان، تفوق مصالح ملی بر منافع میلی، وفاداری به #مبانی_انقلاب_اسلامی و #سیره_امام، پرهیز از مجامله و معامله، طرد فرصت‌طلبان و جذب شیفتگان خدمت و ده‌ها وصف دگر، #مجموعا باهم، رئیس‌جمهوری طراز در عصر گام دوم انقلاب اسلامی را به ایران و جهان معرفی خواهد کرد. ممکن است این اوصاف و بسیار اوصاف ضروری دیگر، در یک فرد جمع نشده باشد یا آن فرد با شدت و ضعف، واجد برخی از آن اوصاف باشد. صرفا به این بهانه، نباید #زیر_میز_زد، نباید نا امید شد، نباید برید؛ فرصت‌طلبان منتظرند تا حزب‌اللهی‌ها، از اطراف عناصر انقلابی فاصله بگیرند، تا از دریچه‌های نفوذ وارد شوند و نتیجه کارشکنی‌هاشان را به نام انقلابی‌ها معرفی کنند! باید صبور بود، باید دعا کرد، باید کمک کرد، باید آینده را دید، باید خود را بیش از دیگران بازخواست کرد، باید صورت را با سیلی سرخ نگه داشت، باید روشنگری کرد، باید مشورت داد، باید فرصت داد، باید جهت داد، باید منتظر بود، آینده روشن است... #آینده_از_آنِ_حزب‌اللهی‌هاست! ۲۵خرداد ۱۴۰۰ @rozaneebefarda

#تحلیلک ♦شام آخر برجامیان! ♨ شب آخر منتهی به انتخابات برای برجامیان بسیار مهم است. ♨بسیار مهمتر از 8 سال دولت روحانی و حتی مهم تر از دولت خاتمی؛ چرا که ممکن است در اثر اغوای رسانه‌ای، در آنِ سرنوشت، عده‌ای از مردم همه آن مصیبت‌ها را از یاد ببرند و شب آخر از روی احساس تصمیم بگیرند که به چه کسی رای بدهند! ♨برای برجامیان اصلا مهم نیست که #لاریجانی و #جهانگیری ردِّ صلاحیت شده‌اند؛ چرا که اگر بودند چه مطلب ویژه‌ای غیر از کلی گویی‌های همتی و مهرعلیزاده داشتند؟ اساسا چگونه می‌توانستند از راه برون‌رفت از فشار و گرانی و شرایط بغرنجی که برای مردم ساخته‌اند، سخن بگویند؟! اگر آن راه را بلد بودند و اگر کلید نجات در دست شان بود، خب در دوران تصدی مسئولیت در دولت و مجلس، اقدام می‌کردند تا امروز مشت‌شان اینهمه خالی نباشد! ♨اتفاقا عدم احراز صلاحیت یا ردصلاحیت برای آنها بهتر بود! اینطور می‌توانند مدام بیانیه بدهند و مظلوم‌نمایی کنند. اینطور به آقای هاشمی تأسی می‌کنند که امثال تاجزاده نگذاشتند به مجلس ششم برود! همان هاشمی که بارها به او حمله کردند و او را عالیجناب سرخپوش لقب دادند. شاید هم به یاد مظلوم نمایی رد صلاحیت هاشمی و رأی احساسی مردم به روحانی در سال ۹۲ بیافتند و در فکر مهندسی معکوس آن باشند! ♨شاید شام آخر را به یاد هاشمی تهیه دیده‌اند و با تظلم‌خواهی لاریجانی و جهانگیری و کرشمه‌های خسروانی احمدی‌نژاد، پر روغنش می‌کنند و با آتش حمله به شورای نگهبان گرمش می‌کنند! خاطره شام آخر برای ما آشناست. آنها برای رأی مردم برنامه دارند! @rozaneebefarda

توصیه انتخاباتی مرحوم آیت‌الله ممدوحی هر انتخاباتی که در کشور اتفاق میفتد تمام دشمنان اسلام خیز برمیدارند و تهاجم می‌کنند به سمت #اراده_مردم! ✅سعی بکنید کسی را انتخاب کنید که در #خط_رهبری است #انتخابات #من_رای_میدهم #مشارکت_حداکثری #انتخاب_اصلح @rozaneebefarda

💠 مشارکت مردم در انتخابات و تقویت الگوی حکمرانی اسلامی حجت الاسلام دکتر رضا اسلامی @rozaneebefarda 🔻🔻🔻 #انتخابات #من_رای_میدهم #مشارکت_حداکثری #انتخاب_اصلح @rozaneebefarda

مفهوم‌شناسی «جمهوری اسلامی»؛ ابهام‌زایی یا تحریف؟! نقدی بر سخنرانی محمد سروش محلاتی در تاریخ13خرداد1400 اختصاصی|| #نقد_دوم @rozaneebefarda 🔻🔻🔻 [صفحه 1 از 3] آقای محلاتی در سخنرانی خود به این نتیجه رسید که از دیدگاه امام جمهوری منهای اسلام بهتر از سلطنت است اما به این سؤال اساسی پاسخ نداد که او، «جمهوری اسلامی» را چگونه معنا می‌کند و چه تفسیری از نسبت «جمهوریت و اسلامیت در دیدگاه امام» دارد؟! البته او به ظاهر دیدگاه امام در خصوص مقید بودن «جمهوریت» به «اسلام» را می‌پذیرد اما در تفسیر «جمهوری اسلامی از نگاه امام» کاملا دوپهلو و مبهم سخن می‌گوید به گونه‌ای که مرز مشخصی میان «جمهوری اسلامی» و «جمهوری غیراسلامی» پیدا نمی‌شود و این از غرر تحریفات آقای محلاتی در چند وقت اخیر بود. او در این زمینه می‌گوید: «امام که جمهوری را مطرح کرد مبنای جمهوری را که حق ملت در تعیین سرنوشت باشد را پذیرفت. چه جمهوری اسلامی باشد چه هر جمهوری دیگری این مربوط به جمهوری بودن است اگر نظام جمهوری است یعنی اتکا به آرای ملت وجود دارد حقی برای ملت در اداره جامعه و در تعیین سرنوشت پذیرفته می‌شود یا نه؟» منظور آقای محلاتی از این جمله که «امام حق ملت در تعیین سرنوشت را پذیرفت» چیست؟! آیا از نگاه او امام معاذالله بدون در نظر قیود شرعی و اسلامی و با منشی لیبرالیستی اعتقاد داشت که مردم حق دارند هر کاری می‌خواهند بکنند و با انجام محرمات و ترک واجبات فردی و اجتماعی برای خودشان هر سرنوشتی رقم بزنند؟!آیا در فرض تزاحم خواست مردم و احکام دین باید شرع مقدس را کنار گذاشت و مردم را با سرنوشت‌شان رها کرد؟! آیا امام که به تعبیر نابغه شهید آیت‌الله صدر ذوب در اسلام بود معتقد بود که مردم در هر انتخابی آزاد و رها هستند و حاکم اسلامی هم جز نظاره و ارشادهای پاپ‌گونه وظیفه‌ای ندارد؟ اگر محلاتی چنین تفسیری از «جمهوری اسلامی» ارائه می‌کند پس توضیح دهد که چه فرقی میان «جمهوری منهای اسلام» با «جمهوری اسلامی» وجود دارد؟ این تفسیر انحرافی، و در بهترین فرض ابهام‌زایی، با اندیشه انقلابیون رهرو امام نیز مطابقت ندارد. در این زمینه می‌توان به محتوای کتابچه «مواضع ما» که مواضع حزب جمهوری اسلامی است اشاره کرد. بنیانگذاران این حزب که بعضا از اندیشمندان عمیق اسلامی نیز بوده‌اند در خصوص تزاحم خواست مردم با ارزش‌های اسلامی و وظیفه حاکم در این تزاحم این‌گونه می‌نویسند: « در جامعه اسلامی، در رابطه با خواست و تمایل مردم از یک‌سو و تعالیم مکتب و مصلحت آن‌ها از دیدگاه مکتب و به تشخیص رهبری برگزیده آن‌‌ها از سوی دیگر به ترتیب زیر عمل می‌شود: 1. در مواردی که تمنیات مردم بر خلاف ارزش‌های اسلامی باشد، مسئولان هرگز نمی‌توانند به این تمنیات گردن نهند و اگر عوام‌فریبی کنند و به عنوان احترام به خواست مردم به تمنیات ضداسلامی آن‌ها تن در دهند، مردم حق دارند بعدا آن‌ها را مؤاخذه کنند و به آن‌ها بگویند وظیفه شما این بوده که ما را آگاه کنید، نه آن‌که به بهانه احترام به خواست ملت، دنباله‌رو تمایلات زودگذر ما گردید...(مواضع تفصیلی حزب جمهوری اسلامی، ص394) البته بنیانگذاران حزب جمهوری اسلامی این نکته را نیز یادآور می‌شوند که: «مسئولان همواره به یاد داشته باشند که قدرت تشخیص مردمی که با تعهد مکتبی و وجدان بیدار به مسائل سرنوشت‌ساز خود بیندیشند بسیار زیاد است و می‌تواند از تشخیص افرادی معدود که در مقام مسئول قرار گرفته‌اند به واقعیت و حقیقت نزدیک‌تر باشد. ما این بُردِ نیرومند تشخیص مردم را در موارد متعدد در جریان‌های انقلاب تجربه کرده‌ایم.»(همان ص395) که این مطلب نیز نکته‌ای دقیق و صحیح است و در دهه اخیر نیز آن را تجربه کردیم و مردمی که با تعهد مکتبی و وجدان بیدار به مسئله سرنوشت‌سازی چون انعقاد قرارداد برجام با شیطان بزرگ بدبین بودند و آن را به ضرر منافع ملی تشخیص می‌دادند نشان دادند که قدرت تشخیصی به مراتب بالاتر از معدود مسئولان سازش‌کار داشتند. بنابراین آقای محلاتی باید مراد خود را از «حق تعیین سرنوشت» مشخص کند. آیا او اعتقاد دارد که مردم به نحو مطلق حق انتخاب دارند؟ آیا او با این تعابیرِ به ظاهر زیبا جواز ول‌انگاری سیاسی-فرهنگی و اقتصادی را که مخالف چارچوب دینی و ملی ماست صادر کرده است؟ پاسخ این سؤالات برای کسانی که با افکار او آشنا هستند روشن است اما حق پاسخ‌گویی برای او نیز محفوظ است. ▫️دعوت به #روزنه👇 https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053

مفهوم‌شناسی «جمهوری اسلامی»؛ ابهام‌زایی یا تحریف؟! نقدی بر سخنرانی محمد سروش محلاتی در تاریخ13خرداد1400 اختصاصی|| #نقد_دوم @rozaneebefarda 🔻🔻🔻 [صفحه 2 از 3] آقای محلاتی در بخش سخنرانی نسبت به فرض «تزاحم میان احکام اسلام و خواست مردم» صحبتی نداشت اما در بخش پرسش و پاسخ با این سؤال روبرو شد. متن سؤال و پاسخ او را در ادامه ذکر خواهیم کرد: «سؤال: از نگاه امام اگر خواست مردم با تشخیص ایشان در حکومت متفاوت بود ایشان کدام را مقدم می‌کردند؟ یعنی یک موضوع را می‌خواستند ولی امام این را خلاف اسلام یا خلاف مصلحت تشخیص می‌دادند آیا خواست مردم را مقدم می‌کردند یا نظر و تشخیص خودشان را؟ پاسخ: حضرت امام در برخی از اظهار نظرهای خودشان این مطلب را فرمودند. یک نامه‌ای هست مال اواخر عمر حضرت امام به آقای ناطق نوری نوشتند. ایشان در آنجا می‌فرمایند که در جمهوری اسلامی هیچ‌کس نمی‌تواند نظر خودش را بر دیگری تحمیل کند فقط یک مورد را استثنا کردند و تعبیرشان این است که در موارد نادر که اسلام و حیثیت نظام در خطر باشد ولی با تشخیص موضوع از طرف کارشناسان دانا آن وقت است که می‌شود تحمیل رأی صورت گیرد. لذا در این مسئله وقتی شما می‌فرمایید که آیا ممکن هست که امام نظر خودش را در تشخیص مصلحت مقدم بدارد؟ نه امام در تشخیص مصلحت [این کار را نمی‌کند]، مثلا در مسئله جنگ خود نظر امام و تشخیصش این بود که جنگ با صدام باید ادامه پیدا کند ولو بیست سال طول بکشد ولی وقتی کارشناسان نظامی توضیح دادند به راحتی نظر کارشناسان را پذیرفتند. در جمهوری اسلامی نظر فرد فقیه در تشخیص مصالح مبنا برای تصمیم‌گیری نیست. مبنای تصمیم‌گیری عبارت است از نظر افراد خبره و صاحب نظر که آن‌ها باید موضوع را تشخیص دهند بر اساس آن تشخیص هست که رهبری هم اقدام می‌کنند.» آقای محلاتی این را مفروض گرفته که اگر ولی‌فقیه در تزاحمات مختلف بر اساس تشخیص خود عمل کرد عمل او تحمیل بر دیگران است و امام خمینی نیز هیچ نوع تحمیلی را نمی‌پذیرفت. با تفسیری که آقای محلاتی از کلام امام ارائه داد این پندار به ذهن متبادر می‌شود که ولایت‌فقیه از دیدگاه امام دایره‌ای بسیار بسیار محدود پیدا می‌کند چراکه هیچ مسئله حکومتی را پیدا نمی‌کنیم که یک جمع یا جریان سیاسی با سایر جریانات سیاسی تزاحم و اختلاف نداشته باشند و جریانات سیاسی نیز هرکدام در بدنه مردم نیرو و هوادار خاص خودشان را دارند در نتیجه ولی‌فقیه همواره در تزاحمات مختلف قرار دارد و در هنگام تزاحم، ولی‌فقیه حق اعمال نظر (وبه تعبیر آقای محلاتی:تحمیل) ندارد و در موارد اضطراری و نادر هم که ماشینِ امضای کارشناسان امر است. البته هیچ‌کس اهمیت رجوع به کارشناسان را نفی نمی‌کند اما آیا ولی‌فقیه هیچ‌گاه حق اعمال نظر ندارد؟ و در موارد نادری هم که اعمال نظر می‌کند ماشینِ امضای دیگران است؟ اگر نیست پس کلام امام را که آقای محلاتی به آن استشهاد کرد چگونه تفسیر کنیم؟ در پاسخ باید گفت که آقای محلاتی این استشهاد را نیز به طور ناقص و جهت‌دار ذکر کرده است و اساسا پاسخ امام به ناطق نوری ناظر به شرایطی خاص بوده که از حیث قانونی نیز فراتر از حیطه اختیارات ولی‌فقیه بوده است و ربطی به سؤال مطرح شده و پاسخ محلاتی ندارد. برای تنویر اذهان متن کامل سؤال ناطق نوری و پاسخ امام را درج خواهیم کرد. «‏‏بسمه تعالی. محضر مقدس رهبر عظیم الشأن انقلاب، حضرت امام ـ مدظله العالی‏ باتقدیم سلام و آرزوی طول عمر برای آن وجود مبارک، احتراماً معروض می دارد، همان طوری‏‎ ‎‏که مستحضر هستید در رابطه با رأی اعتماد به اعضای محترم دولت از حضرتعالی راجع به‏‎ ‎‏حجت الاسلام جناب آقای محتشمی، وزیر محترم کشور سؤالی شد که پاسخ آن، روز رأی گیری بین‏‎ ‎‏نمایندگان پخش و از تریبون مجلس خوانده شد و ایشان مجدداً به عنوان وزیر کشور انتخاب شدند‏‎ ‎‏لکن بعضی در سطح مجلس حتی از تریبون مجلس چنین منعکس نمودند: کسانی که به آقای محتشمی‏‎ ‎‏رأی مثبت ندادند مخالفت با فرمان شما کردند. چنانچه مصلحت بدانید بیان فرمایید آیا نظر مبارک رأی‏‎ ‎‏مثبت دادن به ایشان بود؟ و کسانی که رأی ندادند خدای ناکرده خلاف فرمان حضرتعالی که قهراً‏‎ ‎‏خلاف شرع هم هست عمل نمودند یا خیر؟‏ ‏‏24 / 6 / 67 ـ مقلد کوچک شما: علی اکبر ناطق نوری‏‏] ‏‏بسمه تعالی ‏ ‏‏جناب حجت الاسلام آقای ناطق نوری ـ دامت افاضاته‏ ‏با سلام، در جمهوری اسلامی جز در مواردی نادر که اسلام و حیثیت نظام در خطر‏‎ ‎‏باشد، آن هم با تشخیص موضوع از طرف کارشناسان دانا، هیچ کس نمی‌تواند رأی خود‏‎ ‎‏را بر دیگری تحمیل کند ؛ و خدا آن روز را هم نیاورد. من تمام سعی خود را می‌نمایم که‏‎ ‎‏با نسبت مطلبی به من، کسی مظلوم نگردد...»(صحیفه امام ج21 ص142) ▫️دعوت به #روزنه👇 https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053

مفهوم‌شناسی «جمهوری اسلامی»؛ ابهام‌زایی یا تحریف؟! نقدی بر سخنرانی محمد سروش محلاتی در تاریخ13خرداد1400 اختصاصی|| #نقد_دوم @rozaneebefarda 🔻🔻🔻 [صفحه 3 از3] همان‌طور که از متن فوق پیداست امام در صدد تبیین وظیفه ولی‌فقیه در فرض تزاحم رأی او با مردم نبودند بلکه ناظر به یک تصمیم که مربوط به نمایندگان مجلس بوده و اساسا ربطی به ولی‌فقیه نداشته و در پاسخ به یک شبهه این مطلب را فرموده‌اند. به عبارت دیگر آقای ناطق نوری از امام پرسیده است که آیا حضرتعالی فراتر از اختیارات و وظایف قانونی ولی‌فقیه در روند رأی اعتماد دخالت و تحمیل نظر کرده‌اید؟ امام هم در پاسخ فرموده‌اند که خیر. تحمیل نظر ولی‌فقیه فراتر از قانون اساسی صرفا در موارد نادر صورت می‌گیرد. مراد امام فقط و فقط این بود و ایشان ناظر به این مسئله که ولی‌فقیه در تزاحم میان میل مردم و حکم اسلام چه وظیفه‌ای دارد بحثی نمی‌کنند. علاوه بر مطلب فوق؛ دیدگاه امام نسبت به دایره اختیارات ولی‌فقیه بیش‌تر از آن چیزی است که در قانون اساسی مصوب 1358 تصریح شده بود. ایشان در این زمینه می‌فرمایند: « این‌که در این قانون اساسی یک مطلبی ـ ولو به‏‎ ‎‏نظر من یک قدری ناقص است و روحانیت بیشتر از این در اسلام اختیارات دارد و آقایان‏‎ ‎‏برای این‌که خوب دیگر خیلی با این روشنفکرها مخالفت نکنند یک مقداری کوتاه‏‎ ‎‏آمدند ـ اینکه در قانون اساسی هست، این بعض شئون ولایت فقیه هست نه همه شئون‏‎ ‎‏ولایت فقیه...‏ »(7دی1358-صحیفه امام ج11 ص464) البته امام پیش از ارتحال دستور بازنگری در قانون اساسی را صادر فرمودند و رفراندوم بازنگری در سال 1368 پس از ارتحال امام انجام شد و دایره اختیارات ولی‌فقیه افزایش یافت اما این‌که اختیارات جدید تا چه حد اختیارات مدنظر امام را تأمین می‌کند محل پژوهش است اما آنچه مسلم است التزام تامّ امام خمینی به قانون اساسی و سایر قوانین جمهوری اسلامی است. نکته پایانی این بخش آن‌که آقای محلاتی بدون در نظر گرفتن این نکات به تفسیر اندیشه امام در خصوص «جمهوریت» پرداخته است. چرا جناب ایشان دیدگاه امام در خصوص دایره ولایت‌فقیه، که طبیعتا دایره اختیارات سایر افراد را کاهش می‌دهد هیچ صحبتی نمی‌کند؟ آیا مخاطب خود را محرم نمی‌داند یا در تلاش است که با تحریفی ناجوانمردانه چهره‌ای لیبرال‌مسلک از ایشان ارائه کند؟ به عنوان نمونه بخشی از دیدگاه امام نسبت به وجه تمایز حکومت اسلامی با نظام جمهوری و نظام سلطنتی را خواهیم آورد: «در حكومت‌هاى جمهورى و مشروطه سلطنتى، اكثريت كسانى كه خود را نماينده اكثريت مردم معرفى مى‌نمايند هر چه خواستند به نام «قانون» تصويب كرده، سپس بر همه مردم تحميل مى‌كنند.حكومت اسلام حكومت قانون است. در اين طرز حكومت، حاكميت منحصر به خداست و قانونْ فرمان و حكم خداست. قانون اسلام، يا فرمان خدا، بر همۀ افراد و بر‌ دولت اسلامى حكومت تام دارد...حكم الهى براى رئيس و مرئوس متبع است. يگانه حكم و قانونى كه براى مردم متبع و لازم الاجراست، همان حكم و قانون خداست.»(ولایت‌فقیه ص45-44) البته یکی از شرکت‌کنندگان به همین بخش از ولایت‌فقیه امام اشاره کرد و تلویحا گفت که این سخنان امام در تعارض با تفسیر محمد محلاتی است اما آقای محلاتی با تحریفی دیگر پاسخ وی را داد و گفت امام در «ولایت‌فقیه بحث کردند که حکومت در اسلام هست و در این حکومت فقیه دارای چه مسئولیتی است ولی این حکومت را چگونه باید تشکیل داد راه و شیوه تشکیل حکومت اسلامی در عصر غیبت چیست اصلا امام در این زمینه آنجا بحثی نکردند نه این‌که بحث خلافش را مطرح کرده باشند.» اما همان‌ظور که از متن بالا پیداست امام در خصوص شیوه حکومت‌داری و حتی وجوه تمایز حکمرانی مد نظر ایشان با انواع حکمرانی دیگر هم‌چون سلطنت مشروطه و جمهوری غیراسلامی نیز سخن گفته‌اند. گفتنی است مرزبندی میان نظام سیاسی اسلامی با نظام جمهوری و سلطنتی محدود به سخنرانی‌های ایشان یا دروس ولایت‌فقیه نیست بلکه ایشان حتی در کتاب‌البیع هم به این مهم اشاره کرده‌اند: فالإسلام أسّس حكومة لا علىٰ نهج الاستبداد المحكّم فيه رأي الفرد و ميوله النفسانيّة في المجتمع، و لا علىٰ نهج المشروطة أو الجمهوريّة المؤسّسة على القوانين البشريّة، التي تفرض تحكيم آراء جماعة من البشر على المجتمع. بل حكومة تستوحي و تستمدّ في جميع مجالاتها من القانون الإلهيّ، و ليس لأحد من الولاة الاستبداد برأيه، بل جميع ما يجري في الحكومة و شؤونها و لوازمها لا بدّ و أن يكون علىٰ طبق القانون الإلهيّ، حتّى الإطاعة لولاة الأمر.(کتاب‌البیع ج2 ص619-618) ▫️دعوت به #روزنه👇 https://eitaa.com/joinchat/2032861191C0a0a43a053

🎥 #ببینید||«شاخص های انتخاب اصلح» از منظر علامه مصباح 🔹عقلا می‌گویند: اصلح را انتخاب کنید تا بیشتر مصالح و منافع شما را تامین کند. #انتخاب_اصلح @mesbahyazdi_ir @rozaneebefarda