حتی دیگه نمیدونم این خستگی از کجا نشأت میگیره میخوابم ، استراحت میکنم ، اعتیاد به قهومو کنترل میکنم ، کتاب میخونم و فیلمامو نگاه میکنم طبق برنامه پیش میرم و... اما بازم انگار یه چیزی کمه یه جای خالی ، یه سه نقطه ته افکاراتم یه لایه ای از ابهام دورِ خودمه دنبال دلیلم، صورت مسئله رو میخونم اما انگار بیشتر گیج میشم از سرزنش کردن خودم خستم از افکاری که مغزمو نشخوار میکنن نوشته هام رو داخل جوهر قلم زندانی کردم و از نشون دادنشون میترسم همه چیز در عین تندیِ زمان به کند ترین حالت ممکن می گذره پارادوکس تمام جسمم رو بغل گرفته و منتظره تا تمام لحظات خوابم رو به کابوس تبدیل کنه اعداد و حروف تجزیه میشن و در کنار هم میرقصن انگار تنها برگه ی باطله خودمم تنها نوشته هایی که خط خوردن یه قاصدک که حتی نتونسته آرزو کنه اما توسطشون فروخته شده! #شاید

مرسی گلییی:) زیباااست

ای وایِ مننننننن

وای>>>>

خب یه نمه هم از چیزایی که ازش عکس نمیگیرن ببینیمم

😂😂😂 وای از دست تووو