منم یک بال و یک قلب شکسته ! منم از درد های سرد خسته منم آنی که گم کرده مَنَش را و روحی که رها کرده تنش را

منم ابری که کوهم ! کوه دردم سر بغض خودم را ذبح کردم

کجا پنهان شدی عمریست گیجم کجا باید به دنبالت بگردم

امشب فهمیدم که ابرها با غم هم داستانند!

غَمّ (به فتح غین و تشدید میم) از واژگان قرآن کریم به معنای پوشاندن است و غم را از آن رو غم گویند که سرور و شادی را میپوشاند و ابر را از آن رو غمام گویند که آفتاب و آسمان را می‌پوشاند:) #حتی‌عجیب‌تر

اینم آسمون.. -سه راه شهادت -تیکه ی بهشت

پارسال همین موقعا ... وقتی نمی‌دونم از سر دلتنگی یا چی وسط فیلمایی که فاطمه از راهیان می‌فرستاد عکس آسمون اونجا رو خواستم ! وقتی دلم نمی‌ذاشت فیلما رو باز کنم میسوخت دلم میسوخت - تلاش باید ای رفیق ! ناگهان نمیرسی بدون بال و پر زدن به آسمان نمی‌رسی

نفس نفس شتاب کن به خیل دوستان برس به شیوه قدم زدن ، دوان دوان نمیرسی

مسافر کویر تو ، چقدر خواب بوده ای؟ که هرچه تند میروی به کاروان نمیرسی

اومدیم که بمونیم خیلی زود اما رفتیم تک و تنها اومدیم و تک و تنها رفتیم تشنه بودیم اومدیم دو چیکه آب سر بکشیم با لب خشک ولی از لب دریا رفتیم قصه دنیای بی وفای ما تکراری بود هیچ کی موندنی نشد همه از اینجا رفتیم چشم به هم زدیم و گفتن رسیدید آخر خط لیز خوردیم تو سرازیری دنیا رفتیم همه ی عمرمونو امروز و فردا کردیم گفتیم امروز نه ! فردا ... ولی فردا رفتیم #حتی‌کمتر