_ [الدهر یومان] "یومٌ علیک" به فراق و مجالست با رقیب به سَر و "یومٌ لک"... یوم لک، رقیب غایب و فراق همدم؛ تا بدین لحظه‌ی حاشیه نگاریِ غم، مهتابِ رویَش سرمه نشدست (کمتر از دمی و بازدمش حتی) بر چشم. سنگسارِ نفرین باد ایمان، هنگامه‌ایی که تو را به جنت بکشد نه صحبت. به ملاطفت باغ و راغ درآیی نه مصاحبت طاووس. کور باد (نه به قداست نورِ رفته‌ی چشمان یعقوب) روشنای هر دیده که زمین را بی‌تو نگریسته، به حکم حُبِّ تو راه به جنت برده و نگار و نقش نیوفتاده از نگارش به چشم هنوز... کاش بلند شود دست قضا و تقدیر* کند ساعات فراق را، بدل به ثانیه‌ایی، که استشمام کند آنکه کم‌است، از عطر وجودت بقدر ظرف دنیا... *تعیین قدر #یادداشت

_ عَجِّل ای پارچه‌ی سبز گره شده در پنجره‌ فولادها...

امام‌رضا‌علیه‌السلام بیشتر‌از‌همه‌ازت‌میدونه، ولی‌بیشتر‌از‌همه‌دوست‌داره... _

تَسْبیح و جٰام و مُهْر و مِی تَکْلیفِ عَقْل و عِشْق کِـی؟ مَنْ خَسْتِه‌اَمْ اَز این هَمِه تـِکـرار اِسْـتـِغْـفـٰارْهـٰا...!

دست حُـسِـینْ* علیه‌السلام‌ مانده؛ که ظنش می‌رود روسیاهی من را بشوید... *حُسِینْ: آنکه‌نظر‌به‌خُرده‌خیر‌های‌باقی‌مانده‌دارد

من برای «بنده» بودن کوچکم!

☁️ |آسمان فروردین|

آنچه آموختم امشب

عـــــارفـــی بـــر ســــرِ یـــک پــیــچــش مــو کــافـر شـد مــنِ رنـــد و ســــه وجـــب زلف پر از فِـر چه شود!؟

امام، تازگی هوای صبح اریبهشت است؛ تلفیق رطوبت نم باران و عطر گل سرخ.

☁️ |آسمان اردیبهشت|