_

از رجبعلی خیاط پرسیدند چرا اینقدر آرامی؟ گفت: بعد از سال‌ها مطالعه و تجربه زندگی خودرا بر پنج اصل بنا کردم: دانستم رزق مرا دیگری نمی‌خورد، پس آرام شدم! دانستم که خدا مرا می‌بیند، پس حیا کردم! دانستم که کار مرا دیگری انجام نمی‌دهد، پس تلاش کردم! دانستم که پایان کارم مرگ است، پس مهیا شدم! دانستم که نیکی و بدی گم نمی‌شود و سرانجام به سوی من بازمی‌گردد، پس بر خوبی افزودم و از بدی کم کردم! و هر روز این ۵ اصل را به خود یادآوری می‌کنم.

••إِنَّ مَعَ العُسرِ يُسرًا••

گاهی مؤمن؛ با حالت غم و اندوه روز را به شب و شب را به صبح می‌رساند؛ چون مصلحت او چیزی جز غم نیست ؛