مَبادا به سبب یک غم، هزاران نعمت را فراموش کنی...

آیت‌الله بهجت می‌گفتن: هر وقت دلتون برای امام زمان تنگ شد به صفحات قرآن نگاه کنید...💔🌱

یعنی شما همش به این فکر نمیکنید اگه نباشید اطرافیانتون چیکار میکنن؟؟

هر روز با این خیال بیدار می‌شم که دارم عمرمو تو بدیهیات زندگی تلف می‌کنم، انگار تضمین دارم همیشه سالم بمونم، انگار خیلی عادیه که من سالم به دنیا اومدم، که دیدن و شنیدن و حرف زدن چیز رایجیه، انگار اینطوری طبیعیه. مغزم با همه اجزای بدنم هم‌ساز و هم‌راستا، انگار این سیستم بی‌نظیر بدنم باید همیشه بی‌نقص کار کنه، و من هم انگار درگیر این بودن ونبودن نیستم. مگه نه این‌که قاعده همین نیست: «هر نفسی دو نعمت است، و برای هر نعمتی شکر واجب»؟ ولی انگار نه انگار من یک بنده‌ام، باید بندگی کنم. با این همه روانشناسی، دنبال معنی زندگی می‌گردم، اما دنبال معنی بندگی نیستم، چون انگار فراموش کرده‌ام این همون مقصد اصله که باید بی‌وقفه جست‌وجوش کنم.

چرا همش می‌گم هیچ تضمینی برا سالم به دنیا اومدنمون نبوده؟ چون ما مثل هندونه دربسته بودیم، معلوم نبود چی قراره سرمون بیاد. الان دارم می‌شنوم از بچه‌هایی که دنیا اومدن اما ریه‌هاشون تشکیل نشده، از اونایی که سندروم دارن و پوستشون مدام مثل یه سوختگی شدید می‌سوزه، از اونایی که دیواره بین شریان آئورت و ریه‌شون نقص داره و قلبشون نمی‌تونه به اندازه کافی خون‌رسانی کنه، واسه همین دچار ایست قلبی می‌شن و فوت می‌کنن. حالا با وجود این همه، این سلامتی که مفت به دست آوردیم، واقعاً ارزش شکر کردن، فکر کردن، و مراقبت کردن نداره؟؟؟

‌ ‌استرسِ چیو داری؟! تهش اینجاست مَشتی!

اگر ما هر روز به خودمون برای یک دقیقه یاد اوری کنیم روز ماهم میرسه روز ماهم میرسه روز ماهم‌میرسه هیچ وقت وارد بازی این دنیا نمیشدیم! ولی خوش بحال اونایی که بجای کاور سیاه و بی روح ودلگیر... پرچم ایران رو تنشون کشیدن خدایا مارو ببخش و بیامرز🤲

بعد مرگم رفیقام برام روضه بخونید توی روضه ی گودال به یاد من بمونید ؛)💔..

هرروز به حدیث ِمولی المؤمنین علی علیه‌السلام نزدیک تر میشم که " دنیا مضحکه‌ای‌ست گریه‌آور " .

آخه چقدر یه حرف میتونه قشنگ باشه🥹

💔🌊