خدايا هرچه را دوست داشتم
از من گرفتى..
به هرچه دل بستم، دلم را شكستى
به هر چيز عشق ورزيدم
آن را زائل كردى
هر كجا قلبم آرامش يافت
تو مضطرب و مشوش كردى
هروقت دلم بجايى استقرار يافت
تو آواره ام كردى
هر زمان به چيزى اميدوار شدم
تو اميدم را كور كردى
تا به چيزى دل نبندم
و كسى را به جاى تو نپرستم
و در جايى استقرار نيابم
و به جاى تو محبوبى
و معشوقى نگيرم
و جز تو به كسى ديگر
و جايى ديگر
و نقطه اى ديگر
آرامش نيابم
و فقط تو را بخوانم
و تو را بخواهم
و تو را پرستش كنم
و تورا بجويم...
-شهید مصطفی چمران
تعجباستازکسیکه
برایخوابشکه
مدتکوتاهیاست
جاینرمتهیهمیکند
امابرایآخرتش
قدمیبرنمیدارد ...!
_آیتاللّهبهجت