فقط مارو تو بغلت جا بده تصدقت :)

مولود پرخیر و برکت '

واقعا قربانی و شجریان ارزش‌مند ترین جملات در مقابل نُت‌های بیهوده رو میتونن منتقل‌کنن به طرف‌مقابل جای‌تمام حرفایی که نزدی و ندونستی چجوری بزنی.

حال‌وهوای تمام‌کسایی که این‌شبا ریه‌هاشون پرشده از هوای‌نجف رو خریدارم. چقدر زود قراره بهار رو تجربه‌کنن.

تو زندگی هرچی خوب‌ پیش‌نرفت چند دورش رو برا نبودنم کنارت گریه کردم ابی‌عبدالله.

عجب سرو بلندی‌تو -

مثل کسی‌‌که در خفه‌ترین حالت ممکن گیرکرده تو یه‌دنیای مثل‌قفس کشون‌کشون و زمین‌افتاده با سر زانوهای‌زخمی و بغض‌توگلو خودمو سمتت‌میکشم. سمت‌کربلا ولی‌هنوزم تو اون‌ بی‌نفسی گیرافتادم و صدام‌نزدی ، دست‌روی گلو میکشم و به‌نفس‌های پوسیده‌‌م میگم ، میریم‌‌کربلا. اما کی و کجا ، کدوم روز و شب ، کدوم سال و ماهو نمی‌دونم. من راه‌رسیدن بهت‌رو بلدنیستم و محتاج‌تر از هروقت ، نیاز به دیدنت دارم عزیزخیلی‌دورم. حتی قدر نفسی. چقدر مرگ‌به‌ما نزدیکه و کربلا آزمون دور.

داشتم می‌خوندم و میدیدم رجب از ماه‌های حرامه و جنگ‌توش جایز نیست. جایز نیست بجنگیم انقدر با دنیای دور از تو ابی‌عبدالله ، مارو ببر برسون به‌خونه.

ء.

اگر مناجات‌های نیمه‌شب باخدا مثل رستوران منو داشت و گزینه‌ی همون‌همیشگی، این‌دوتا عزیزترین‌ها توی‌ ایام‌البیض شدن همون همیشگی منو‌ی نیمه‌شبا کنار کمیل و مناجات‌شعبانیه و ابوحمزه و الباقی ، که وقتی بریدی و خسته‌ای میگی من همون‌همیشگی ، بامعنا ( ترجمه ) و مفهوم دریابیدش و منم خیلی‌دعاکنید، که فوق‌العاده زیباست.