-

-

گمونم امروزم باز توی اون‌همه شلوغی پنکه‌های خنک‌کننده‌ی حرمت شروع به کار کردن برای خاموش کردن حرارت دل زائرا ، شایدم خنکای کاشی‌های حرم برای درمونِ دردای آدما ، اون آب‌های الکفیل ، اون شلوغیِ صف‌‌حرم ، چراغ سبز‌های قشنگ بین‌الحرمین ، اشک‌شوق چشمای آدما از لذت وصال ، همه اونجا خوشحال و دلتنگ تماشات میکنن و شما چقدر با حلاوت تو صحرای عرفات برای محبوبت میخونی [ الهی سینه‌ی حسین پاره پاره شود ، گلوی حسین بریده شود ، از حسین راضی می‌شوی ؟ ] تو واقعا شاهکار خلقتی حسین ، عجیب‌ترین و عزیزترین آفریده‌ی خدا. مارو برسون به اون سرزمین .. به خنکای حرم ، به نقطه‌ی صفر زمین.

خدایا تمام اندوه‌هایمان را با دیدن کربلای حسینت جبران کن.

-

تو خود وصال دگر بودی ای نسیم وصال..

بهترین چیزی که بهش رسیدم اینه که وقتی یه‌چیزی رو از خدا میخوام جلز ولز نکنم ، بی‌قراری نکنم ، بالاوپایین نپرم بهش بگم و ازش مستمر بخوام و برم پی‌زندگیم ، گاهی وقتا خدا یه‌چیزی رو بهت میده تا بهت ثابت ‌کنه دیدی اونقدرا هم که بی‌قرار بودی اونقدرا هم که میخواستش ارزش نداشت؟

و اینکه فلان چیز به صلاحت نبود ، چقدر این جمله قشنگه و من چقدر ازت ممنونم که میدونی قراره چه اتفاقایی بیوفته و تو وقتی به صلاحمون نیست ازمون‌میگیریش یا روزی‌مون نمیکنی تا این بنده‌ی ناخلف آروم بمونه و اذیت نشه. " وچقدر تو پرمحبت و شیرینی خداجو‌نم‌"

انگار مثلا میاد اشکاتو پاک میکنه و یه شکلات میزاره کف‌دستت و میگه [ وَ لِربک فَاصبِر ] اینبار‌ُ برای من صبرکن ، منم قول میدم برات جبران کنم. تو چجوری دلت میاد به خاطرش صبرنکنی.

خوشحالی ِامروز‌.😭✨

اینجا همه دلتنگ‌اند ؛ نمی‌دانم آن‌ها که دل برایشان تنگ است کجایند .. - محموددرویش.