دنبال یه دکمه یا یه چیزی میگردم که این
پلن ِ خداحافظی و وداع رو کلا از برنامهها
و همهچی حذف کنم ..
خیلی وقته رسیدم به این نتیجه که آدم درکنار ِنور ، کنار محبوب هیچ وقت خداحافظی نمیکنه و فقط به یه نوع پایان میرسه.
یه پایانی که تا عمر داره وصال رو آرزو میکنه.
در حرم آقای رئوف به یاد چنلهای :
آیه ،هیام ،انبارک ،پناهنده ،بیسیمچیحاجیا ، معانقه ، مغلق ، سیدلر ، هبوط ، دیگر اشتباه نمیکنم ، حرفدل ،عموحامد ،سودازده ،Fowad یاسهاسبزخواهندشد ، خونهیپیشولیا، I'm Ok ، گلگلی ، مغروق ، طاقچهیخاکخورده ، سهرا ،فراریمسلحبهقلم ، باغخرمالو ، سامیه ، ستارهیسبزمن ، روحی ، چیه این آدم ؟ ، نوراعینی ، BKH ، خاطرات یک مریخی ، دلدادهیمتحول ، منفیالحال ، نمیدونم ، حنیفه ،بابونهیمریم کافهماه ،شبهایروشن ، تاسیان ، دموع ، جاندرد ، خیالباف ، کافهچکامه
گپهای :
پینترستگالریایتی ، گپسینایتی ،دارالمجانین ،
خونهیمادربزرگه ، ایماسیکس
و تمام کسایی که ناخواسته از قلم افتادن.
ساکنان دریا پس از مدتی صدای امواج را
نمیشنوند؛ راستش را اگر بخواهی چه تلخ
است قصهی عادت.